เอาชีวิตรอดในลำดับขั้น: เปิดเกมด้วยวัชระปราบมาร สิ่งลี้ลับร้องไห้

ตอนที่ 137 ซุปแป้งก้อนอุ่นกาย

7 นาที· 1.7K คำ

ภายในโกดังของร้านซ่อมรถมีล้อใหม่เอี่ยมวางอยู่ทั่วทุกมุม อีกทั้งขบวนรถยังยึดรถเป็นหัวใจสำคัญ จึงสำรองเสบียงไว้เพียงพอ รถแต่ละคันมีล้ออะไหล่หลายเส้น เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝัน เรียกได้ว่าเหลือเฟือ

เหล่าจางรับล้ออะไหล่มา ชายหนุ่มข้างกางร่มบังฝนให้เขา รอบด้านยังมีผู้รอดชีวิตคอยช่วยเหลือท่ามกลางสายฝน

ทว่าพายุฝนโหมกระหน่ำและสาดเฉียง ร่มไม่อาจกันฝนที่เทลงมาราวฟ้ารั่วได้ เหล่าจางจึงเปียกโชกไปทั้งตัวอย่างรวดเร็ว มือหยาบกร้านกำเครื่องมือไว้แน่น ขณะเปลี่ยนล้ออย่างคล่องแคล่ว

ทั่วทุกมุมของขบวนรถมีแต่ภาพผู้คนกำลังวุ่นวาย หลายคนตากฝนเปลี่ยนล้ออะไหล่ ซ่อมที่ปัดน้ำฝนที่ขัดข้อง ตรวจหาจุดเสี่ยงต่าง ๆ

ทั้งภัยแล้งที่ยืดเยื้อ แสงแดดแผดเผา และการขับรถ ทำให้ดอกยางสึกจนเรียบเสมอกันมานานแล้ว ในวันปกติอาจไม่มีปัญหา

อากาศร้อนและแห้ง แต่หากฝนตกหนักจนถนนลื่น เพียงพลาดนิดเดียวก็อาจลื่นไถลชนท้าย หรือเบรกไม่อยู่ เป็นความเสี่ยงอย่างยิ่ง

ทุกคนกางร่มทำงาน ทว่าร่มคันเล็ก ๆ ไร้ประโยชน์เมื่ออยู่ต่อหน้าพายุฝนที่เทลงมาราวฟ้าถล่ม หัวหน้าหน่วยแต่ละคนวิ่งวุ่นไปมาเพื่อจัดการงาน จนเปียกโชกไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำ

หลูจื่อหมิงมองผู้คนที่กำลังทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยอยู่นอกหน้าต่าง เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนและดูอิดโรย ก่อนหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา “หลิวกัง มาที่รถบ้านของฉันหน่อย”

ไม่นานนัก หลิวกังในชุดกันฝนพร้อมร่มก็เดินเข้ามาในรถบ้าน แม้จะกางร่มมา แต่ทั้งตัวก็ยังเปียกชุ่ม เขาเอ่ยถามเสียงดัง “พี่ลู่ มีอะไรให้สั่งครับ?”

หลูจื่อหมิงชี้ไปยังวัตถุดิบบนโต๊ะ “ฉันมีเนื้อวัวกลายพันธุ์กับผักโขมกลายพันธุ์อยู่ เอาไปจัดการที”

“ตุ๋นซุปแป้งก้อนให้เยอะหน่อย ทำง่ายและเร็ว แถมช่วยให้อุ่นท้องด้วย แบ่งให้ทุกคนกิน จะได้อุ่นร่างกาย ใส่พริกเพิ่มหน่อย ช่วยไล่ความหนาว”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป