คำพูดของจางเหลยราวกับก้อนหินที่ตกลงในผืนน้ำนิ่ง สร้างคลื่นยักษ์ถาโถมขึ้นในใจทุกคนทันที
ความเข้าใจของทุกคนเกี่ยวกับวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับถูกพลิกโฉมอีกครั้ง
ตอนวันสิ้นโลกเพิ่งมาเยือน หลูจื่อหมิงคิดมาตลอดว่าสิ่งลี้ลับเป็นภัยพิบัติที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันไร้สัญญาณ เต็มไปด้วยอสุรกายในหนังซอมบี้
แต่เขาไม่เคยนึกเลยว่า ก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึงนั้นมีลางบอกเหตุอยู่มากมาย ทุกอย่างต่างส่งสัญญาณว่าวันสิ้นโลกกำลังใกล้เข้ามา
เพียงแต่ผู้เชี่ยวชาญใช้สิ่งที่เรียกว่า “คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์” กลบเกลื่อนปรากฏการณ์ประหลาดเหล่านั้นอย่างลวก ๆ ตอนนั้นคนในช่องแสดงความคิดเห็นจำนวนมากยังบอกว่าฟังดูสมเหตุสมผล
แต่เรื่องพวกนี้ก็ยังเป็นเรื่องเล็ก ต่อให้มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติตั้งแต่แรกก็ไม่มีประโยชน์ นี่ไม่ใช่แค่กักตุนเสบียงแล้วจะรอดได้
แม้แต่ผู้รับผิดชอบหน่วย 749 ประจำเมืองหนึ่งยังตายด้วยน้ำมือของสิ่งลี้ลับในวันสิ้นโลก แล้วคนธรรมดาอย่างเขาในตอนนั้นจะมีปัญญาต่อต้านได้อย่างไร ต่อให้รู้ล่วงหน้าแล้วจะมีประโยชน์อะไร
หลูจื่อหมิงหัวเราะขื่นขมในใจ ก่อนอดเอ่ยถามไม่ได้ว่า “หัวหน้าจาง ลำดับเหนือมนุษย์ปรากฏขึ้นมาสามปีแล้ว ตลอดสามปีนี้ มนุษย์มีผู้เหนือมนุษย์ที่แข็งแกร่งถือกำเนิดขึ้นบ้างไหม อย่างขั้นสิบหรือสูงกว่านั้น?”
ในความคิดของเขา เจ้าอ้วนใช้เวลาเพียงสองเดือนกว่าในวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับก็ไปถึงขั้นสามแล้ว
พวกยอดฝีมือรุ่นเก่าที่ปลุกลำดับเหนือมนุษย์ขึ้นมาตั้งแต่สามปีก่อน อย่างไรก็น่าจะไปถึงขั้นสิบ หรืออาจสูงกว่านั้น
จางเหลยได้ยินแล้วก็ส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่รู้สิ อาจจะมี หรืออาจเป็นแค่ข่าวลือ”
“แล้วกองปราบสิ่งลี้ลับล่ะ? มียอดฝีมือชั้นแนวหน้า ตระกูลเร้นกาย หรือสกุลใหญ่ที่สืบทอดวิชาคอยบัญชาการอยู่ไหม?”
ในความคิดของหลูจื่อหมิง พวกนี้น่าจะเป็นตระกูลเร้นกายอะไรทำนองนั้น พอประเทศใกล้ล่มสลายก็จะออกมา แต่ละคนเก่งฉิบหาย
จางเหลยส่ายหน้า “ไม่มีตระกูลเร้นกายอะไรทั้งนั้น นี่ไม่ใช่นิยายเสียหน่อย มีแค่การสืบทอดวัฒนธรรมโบราณดั้งเดิม ซึ่งมีผลในการข่มสิ่งลี้ลับจริง แต่โดยรวมแล้วกำลังรบก็ยังสู้ผู้สืบทอดลำดับเหนือมนุษย์ไม่ได้”