รถร้างนับไม่ถ้วนริมถนนถูกฝุ่นหนาทึบจับจนเกรอะกรัง ลึกเข้าไปในตรอกซอกซอยอันมืดมิด มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังแว่วมาเป็นระยะ
เสียงร้องไห้และวิงวอนของเด็ก ผู้หญิง และคนชราประสานกัน ก้องสะท้อนไปทั่วถนนที่เงียบงันครั้งแล้วครั้งเล่า คอยล่อลวงจิตใจผู้คนอย่างไม่หยุดหย่อน
นั่นเป็นกลลวงของสิ่งลี้ลับ เขาชินกับมันมานานแล้ว
หลูจื่อหมิงทำราวกับไม่ได้ยิน เดินตรงไปยังร้านขายของชำที่อยู่ใกล้ที่สุด
กำแพงด้านนอกของร้านเล็ก ๆ พังทรุด เศษกระจกกระจายเกลื่อนพื้น ดูออกชัดเจนว่าถูกผู้คนบุกค้นอย่างรุนแรงในช่วงแรกที่วันสิ้นโลกปะทุขึ้น
แต่ตอนนั้นสถานการณ์คงคับขัน ผู้คนต่างหวาดผวา ผู้รอดชีวิตจึงรีบคว้าของมีค่าที่เห็นได้ชัดไปอย่างลวก ๆ โดยไม่ได้ค้นอย่างละเอียด รายละเอียดหลายอย่างเผยให้เห็นว่าสถานการณ์ตอนนั้นเร่งด่วนเพียงใด
อย่างเช่นขนมขบเคี้ยวและถุงบรรจุภัณฑ์ที่หล่นกระจายอยู่บนพื้น ส่วนใหญ่เสียหายขึ้นรา ส่งกลิ่นเหม็นเน่าคลุ้งไปทั่ว
หลูจื่อหมิงก้าวเข้าไปในร้านอย่างช้า ๆ คางคกกลืนฟ้ากระโดดนำหน้าไปสำรวจเส้นทาง
หากมีสิ่งลี้ลับซ่อนอยู่ คางคกกลืนฟ้าจะสะกดมันไว้ได้ทันที ตัดความเสี่ยงจากการถูกลอบโจมตี
ทันทีที่ก้าวเข้าไป เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งทะยานออกมาจากหลังชั้นวางของ
มันเป็นสิ่งลี้ลับรูปร่างมนุษย์ สวมเสื้อผ้าสมัยใหม่ ใบหน้าซีกหนึ่งเน่าเละจนหายไปหมด
ส่วนอีกซีกมีเนื้อเน่าปริออกมา หนอนแมลงวันยั้วเยี้ยขยับไหวไม่หยุด ภาพชวนคลื่นเหียนอย่างยิ่ง ทำให้หลูจื่อหมิงรู้สึกพะอืดพะอม
สิ่งลี้ลับยังเข้ามาไม่ถึงตัว ก็ถูกลิ้นยาวของคางคกกลืนฟ้ารัดตรึงไว้ในพริบตา
หลูจื่อหมิงเดินพลังวิชา แสงสีทองห่อหุ้มทั่วร่าง เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ซัดหมัดหนักกระแทกลงไปทันที
【ยินดีด้วย เจ้าบ้านสังหารสิ่งลี้ลับระดับ 2—ผีแค้นตายอย่างอยุติธรรม ได้รับบุณย์ 1,000 แต้ม】
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสิ่งลี้ลับตนนี้อ่อนแอเกินไป หรือเพราะพลังของเขาเพิ่มขึ้นมากในตอนนี้ สิ่งลี้ลับขั้นสองกลับถูกเขาซัดหมัดเดียวสังหารในทันที
หลูจื่อหมิงกวาดตามองทั่วร้าน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีสิ่งลี้ลับซ่อนอยู่แล้ว จึงเดินไปยังด้านในสุด