หลูจื่อหมิงจมจิตลงสู่ทะเลจิต สายตาจับจ้องแผงระบบ
【แต้มบุณย์: 29900】
เมื่อจ้องตัวเลขชุดนี้ คิ้วของเขาก็เลิกขึ้นเล็กน้อย ในใจทั้งจนปัญญาและขบขันอยู่บ้าง แถมยังอดคันไม้คันมือไม่ได้
ดวงของเขานี่ช่างเถอะ ขาดอีกนิดเดียว แค่แต้มบุณย์อีก 100 แต้ม ก็จะเสริมพลังได้ครบสามครั้งแล้ว
แต่ดันมาติดอยู่ที่ตัวเลขนี้พอดิบพอดี ไม่ขาดไม่เกิน
เขานึกขึ้นได้อย่างรวดเร็วว่า ก่อนหน้านี้ตอนตรวจสอบอาวุธประหลาดชิ้นนั้น เขาเสียแต้มบุณย์ไปเต็ม ๆ 100 แต้ม
หรือระบบจะคำนวณขั้นตอนนี้เอาไว้ตั้งแต่แรก จงใจรอให้เขามาติดกับตรงนี้ แล้วหลอกตบตาเขาเข้าให้?
หลูจื่อหมิงจุ๊ปากเบา ๆ ไม่ได้คิดมากต่อ เพียงส่งคำสั่งด้วยความคิด
“ระบบ แลกแต้มเสริมพลังสองครั้ง แล้วเสริมพลังวิชาเก้าสุริยันเผาสวรรค์!”
ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการเพิ่มมากที่สุดไม่ใช่พลังโจมตีเพียงอย่างเดียว
แต่เป็นความอึดในการต่อสู้ต่างหาก!
ความสามารถในการประคองพลังเลือดพลังกายระหว่างการต่อสู้ยืดเยื้อต่างหาก คือจุดอ่อนใหญ่ที่สุดของเขาในตอนนี้
แม้วิชาเก้าสุริยันเผาสวรรค์ของเขาจะพัฒนาขึ้นมาก แต่เมื่อวิชาบูชาพุทธมหาอรหันต์วชิระสามารถบดข่มปีศาจเก้าเวทนาบรรลุขั้นสองอย่างสมบูรณ์ พลังเลือดพลังกายที่ใช้ไปก็ยิ่งเพิ่มขึ้นตามการเสริมพลังของวิชา
ส่วนพลังต่อสู้ปะทะตรง ๆ เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่า ยังมีสองร่างธรรมวชิระปราบมารกับวชิระสายฟ้าคะนองอยู่เบื้องหลัง คอยเป็นกำลังเสริมให้เขา
เมื่อรวมกับพลังหยางบริสุทธิ์จากวิชาเก้าสุริยันเผาสวรรค์ของตน ต่อให้ต้องเผชิญสิ่งลี้ลับขั้นหก เขาก็มีพลังพอจะต่อกรได้แล้ว
【ติ๊ง! กำลังเสริมพลังวิชาเก้าสุริยันเผาสวรรค์...】
เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์เย็นชาและไร้อารมณ์ดังขึ้นช้า ๆ ในทะเลจิต
【ติ๊ง! เสริมพลังเสร็จสิ้น!】
【วิชาเก้าสุริยันเผาสวรรค์·หนึ่ง (33/50)】