“เชี่ย พี่ลู่ นั่นมันตัวอะไรเนี่ย! หมู่บ้านเล็ก ๆ ห่างไกลแบบนี้ จู่ ๆ ยังมีเงาคนโผล่มา แถมถือร่มด้วย หรือจะเป็นสิ่งลี้ลับร้ายกาจอะไรสักอย่าง?”
แววตาของหลูจื่อหมิงพลันเคร่งขรึม จ้องภาพบนหน้าจอเขม็ง แล้วบังคับหมาป่ากลไกให้ค่อย ๆ เข้าใกล้เงาคนนั้นโดยไม่รู้ตัว
จู่ ๆ ก็มีเงาคนเป็น ๆ ปรากฏในหมู่บ้านร้าง ตกลงเป็นสิ่งลี้ลับ หรือผู้สืบทอดลำดับเหนือมนุษย์กันแน่?
ช่วงหลายวันมานี้ เขาเองก็พบผู้สืบทอดลำดับเหนือมนุษย์หลายคน พวกนั้นแข็งแกร่งมาก แถมยังมีพลังความสามารถสารพัดรูปแบบ
หลูจื่อหมิงเต็มไปด้วยความสงสัย
หมาป่ากลไกเข้าใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ระยะห่างลดลงจนเริ่มมองเห็นการแต่งกายของอีกฝ่ายได้ชัดเจน สวมชุดกระโปรงสีขาว ถือร่มกระดาษสีแดง ทว่ากลับมองเห็นใบหน้าไม่ชัดเลยแม้แต่น้อย
ภายในรถบ้าน ทั้งสามกลั้นหายใจทันที จิตใจตึงเครียด ดวงตาเบิกกว้าง จ้องอีกฝ่ายเขม็ง พยายามมองใบหน้าให้ชัด
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากหน้าประตู “เฮ้! พวกนายทำอะไรกันอยู่ แอบดูหนังโป๊กันหรือไง ถึงได้ตั้งอกตั้งใจดูกันขนาดนั้น หน้าแทบจะแนบจออยู่แล้ว!”
เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันทำเอาหัวใจทั้งสามคนกระตุกวูบ
พอหันไปมอง ก็เห็นเสิ่นเหอยืนอยู่ตรงประตูรถบ้านตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ กำลังถอดเสื้อกันฝนออก ตัวเปียกโชกไปทั้งตัว
เห็นทั้งสามมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนั้น เสิ่นเหอก็ทำหน้าทะเล้นทันที “เชี่ย พวกนายดูของแบบนั้นกันจริง ๆ เหรอเนี่ย? งั้นฉันมาผิดเวลาหรือเปล่า?”