ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายอย่างราบรื่นตลอดทาง ไม่วอกแวกไปโจมตีผู้มีพลังพิเศษคนอื่นแม้แต่น้อย
ไม่นาน พวกเขาก็เห็นหลูจื่อหมิงนอนหมดแรงอยู่บนพื้น ข้างกายมีเพียงหญิงสาวถือกระบี่คนหนึ่งคอยปกป้อง ดูแล้วฝีมือการต่อสู้ก็ไม่ได้โดดเด่นนัก
มัตสึชิตะดีใจจนแทบคลั่ง เขาใช้พลังพิเศษรวบรวมดาวกระจายขึ้นมาทันที แววสังหารปรากฏชัดในดวงตา “โยชิ! ตายซะ ไอ้อัจฉริยะจงฮัว! จะโทษก็โทษที่เกิดมาในประเทศผิดก็แล้วกัน!”
ขณะที่กำลังจะลอบโจมตี จู่ ๆ เขาก็เห็นชายหนุ่มที่นอนหมดแรงอยู่บนพื้นยิ้มเย็นให้ตน
วินาทีต่อมา ลูกน้องคนหนึ่งที่อยู่ข้างกายก็ถูกลิ้นยาวของคางคกทองยักษ์ซึ่งซุ่มอยู่ในเงามืดดีดออกมารัดร่างไว้แน่น ถูกพันธนาการจนขยับไม่ได้ในพริบตา
“บากะยาโร! พวกเราติดกับแล้ว!”
สีหน้ามัตสึชิตะเปลี่ยนไปฉับพลัน เขารู้ตัวทันทีว่าก้าวเข้ามาในกับดัก พอคิดจะถอยหนี แสงสีทองก็พลันสว่างวาบขึ้นตรงหน้า
ชายหนุ่มที่ก่อนหน้านี้นอนหมดแรงอยู่บนพื้น บัดนี้สวมเกราะหนักสีทอง มือถือดาบถังอันคมกริบ พุ่งทะยานเข้าใส่เขาพร้อมแรงกดดันมหาศาล!
ใบหน้ามัตสึชิตะซีดเผือด รีบชักดาบซามูไรวัตถุลี้ลับออกมา กัดฟันยกขึ้นรับการโจมตี
ขณะเดียวกัน โม่เหยาก็พุ่งออกไป รับมือการโจมตีของชายสวมหน้ากากขั้นสามอีกคน ก่อนจะตะลุมบอนกันอย่างดุเดือด
หลูจื่อหมิงเห็นดาบซามูไรในมืออีกฝ่าย ประกอบกับได้ยินคำหยาบภาษาญี่ปุ่นเต็มปาก ก็รู้ตัวตนของอีกฝ่ายทันที
“คนจากประเทศเกาะงั้นเหรอ? บัดซบ! วันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับมาเยือนแล้ว พวกแกยังกล้ามาก่อเรื่องบนแผ่นดินจงฮัวอีก!”