เขากำดาบยาวสีดำสนิทไว้ในมือ ราวกับราชันยมโลก เทพสงครามแห่งวันสิ้นโลกอันเต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับ รัศมีรอบกายเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
คนหนึ่งคนกับดาบหนึ่งเล่ม สิ่งลี้ลับระดับสูงที่ถูกกักขังตกอยู่ในสภาพไร้ทางสู้ ถูกหลูจื่อหมิงสังหารอย่างต่อเนื่อง
เพียงชั่วพริบตา สิ่งลี้ลับระดับสี่หัวเจ็ดหัวเพียงกลุ่มเดียวก็ถูกฟันสังหารจนหมดสิ้น บ้างวิญญาณสลาย บ้างถูกดาบราชันยมโลกกรีดเฉือนเป็นริ้วทั่วร่างจนเต็มไปด้วยบาดแผล
ทุกคนจากขบวนรถเทพสายฟ้าจับตาดูอย่างไม่กะพริบ เมื่อเห็นลีลาของหลูจื่อหมิง พวกเขาก็ถูกทำให้ตะลึงงันอีกครั้ง
เคยมีใครเห็นสัตว์ประหลาดแบบนี้มาก่อนหรือ?
เขาทั้งใช้มือเปล่าปั้นสายฟ้าสวรรค์ พลิกคุณสมบัติมังกรสายฟ้า เปลี่ยนกระบวนท่าของคนอื่นให้กลายเป็นของตัวเอง แล้วยังแปรสายฟ้าสีน้ำเงินอมเขียวธรรมดาให้กลายเป็นสายฟ้าสีม่วงอันเกรี้ยวกราดได้
ทั้งยังมีร่างทองคุ้มกาย สวมเกราะทองทั่วร่าง เรียกโซ่ทองคำรูนขนาดมหึมาออกมาสะกดคลื่นสิ่งลี้ลับที่มากพอจะทำลายขบวนรถสองขบวนได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังชักดาบออกมาใช้วิชาดาบลึกล้ำ ประสิทธิภาพในการสังหารเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ทุกดาบมุ่งเอาชีวิต ทุกกระบวนท่าฟันเข้าจุดอ่อนของสิ่งลี้ลับ การเคลื่อนไหวลื่นไหลต่อเนื่อง ไร้สะดุดแม้แต่น้อย
โลกทัศน์ของเด็กหนุ่มเพ้อฝันพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะกำลังประกอบขึ้นใหม่ เขามองความแข็งแกร่งของหลูจื่อหมิงด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
ทันใดนั้นเขาก็พลันตระหนักขึ้นมา: ที่ผู้อาวุโสเคยบอกว่าจิตใจของเขายังไม่หนักแน่นพอ และฝีมือยังไม่ถึงขั้น ที่แท้ก็เพื่อชี้แนะเขา!
เขาพึ่งพากระบวนท่าสายฟ้ามากเกินไป วิธีต่อสู้มีเพียงอย่างเดียว ตลอดการต่อสู้ก็อาศัยแต่การโจมตีด้วยธาตุ หากถูกประชิดตัวหรือถูกข่มพลัง ก็ไม่มีทางหลบหลีกหรือตอบโต้ได้เลย เหมือนวันนี้ที่ถูกชกเข้าเต็มหมัด