“อ๊าก!!!”
จ้าวเจ๋อผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างแรง เมื่อครู่เขาฝันร้ายที่น่ากลัวมาก
ในฝันเขาเจอภูตประหลาด ที่น่ากลัวที่สุดคืออีกฝ่ายยังเขียนข้อความอะไรทำนองว่า ยินดีต้อนรับสู่โลกสยองขวัญ
ที่สำคัญที่สุดคือ เขาจำฉากในฝันได้ชัดเจนทุกอย่าง แม้แต่สีหน้าของตัวเองในแต่ละช่วงก็ยังจำได้
“ช่วงนี้เล่นอะไรเกินไปหน่อยจริง ๆ”
เขายกมือนวดขมับ แล้วมองเพดานโดยไม่รู้ตัว ทว่าในวินาทีถัดมา ร่างทั้งร่างกลับแข็งค้าง ความหวาดกลัวมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วตัว
บนกระจกที่เขาติดไว้กับเพดาน มีตัวอักษรสีเลือดเขียนอยู่หลายตัวอย่างเด่นชัด
“ยินดีต้อนรับสู่โลกภูตประหลาด!”
“อ๊าก!!!”
จ้าวเจ๋อกระโดดลงจากเตียง คว้าเสื้อมาสวมแล้ววิ่งออกไป
ตอนผ่านโต๊ะกลาง เขาไม่ทันสังเกตว่าหนังสือบนโต๊ะถูกลมพัดจนเปิดพลิกไปหลายหน้า
เขาวิ่งออกจากห้อง เข้าไปในลิฟต์ แล้วกดปุ่มชั้นหนึ่งรัว ๆ อย่างบ้าคลั่ง
ประตูลิฟต์ค่อย ๆ ปิดลง ตัวเลขบนจอแสดงผลเริ่มลดลง
จ้าวเจ๋อหอบหายใจ แม้ร่างกายเขาจะไม่ได้อ่อนแอ แต่ความตื่นตระหนกที่ถาโถมต่อเนื่องทำให้เสียสติไปชั่วขณะ ยิ่งอยู่ในพื้นที่ปิดทึบเช่นนี้ ก็ยิ่งทำให้รู้สึกแน่นหน้าอก
จู่ ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่าง ความรู้สึกนี้ประหลาดมาก ราวกับความทรงจำสำคัญถูกควักออกไปจากสมองอย่างไม่ปรานี