นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับภารกิจประจำให้คุ้มครองคน เขาคาดว่าภารกิจครั้งนี้คงไม่ง่าย หากคนเหล่านี้ตายไป ผลที่ตามมาน่าจะร้ายแรงพอสมควร
แต่ตอนนี้คิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์พอดีหนึ่งในเป้าหมายเป็นคนรู้จักของเขา เขาจึงนัดอีกฝ่ายออกมาพบโดยตรง
“พี่จ้าว วันนี้ว่างนัดผมออกมาได้ยังไงครับ?”
หญิงสาวแต่งตัวสดใสสะดุดตานั่งลงตรงหน้า จอห์น คุณหนูจางที่พันคอเขาอยู่พลันทำหน้าดุขึ้นมา
“ไอ้สารเลว! นังแพศยาขายเสน่ห์ กล้ามายั่วนายท่านของฉันเชียวหรือ ฆ่ามันซะ!!!”
จอห์นกดคุณหนูจางลงไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนหันไปพูดกับหญิงสาวตรงหน้า
“ไม่ต้องอ้อมค้อม มีคนจะฆ่าคุณ ผมมาที่นี่เพื่อคุ้มครองคุณ”
“ฆ่าฉันเหรอ? ฮะ ๆ พี่จ้าวนี่ตลกจริง ๆ อยากนัดฉันออกมาก็บอกตรง ๆ สิ ยังต้องหาเรื่องแบบนี้มาอ้างอีก” หวงซือหย่าพูดกลั้วหัวเราะ
จอห์นไม่ตอบ เขายกกาแฟขึ้นมาแล้วชี้ไปยังโทรทัศน์ในร้าน
“ข่าวด่วน...”
รายงานก่อนหน้านี้ถูกนำเสนอซ้ำอีกครั้ง หวงซือหย่ามองอย่างงุนงง
“เขาเกิดเรื่องแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย?”
“ฟู่หยาง จ้าวเจ๋อ หวงซือหย่า หลี่จี้เฉิง จ้าวน่า และเซี่ยเป่ากั๋ว รวมทั้งหมด 6 คน ผมเชื่อว่าคุณคงพอเดาอะไรได้บ้าง ผมตรวจพบว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนพวกคุณเหมือนจะออกไปที่ไหนด้วยกัน คาดว่าคงไปทำอะไรให้ใครขุ่นเคืองเข้า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พวกคุณทุกคนจะตาย”