ท้ายที่สุด เสี่ยวซ่วยกับแจ็กก็ยังรอดชีวิตมาได้
ทั้งสองทิ้งวัตถุภูตและอุปกรณ์ควบคุมภูตประหลาดทั้งหมดที่มีไว้ จากนั้นก็คุกเข่าก้มกราบอยู่หลายครั้ง ก่อนจะวิ่งหนีไปโดยไม่หันกลับมามอง
หลิวเย่คิดในใจว่า พวกนี้มีมารยาทจริง ๆ คงฟังคำแนะนำของเขาแล้วไปหาหมอแผนจีน หวังว่าจะได้ผลดีนะ
ส่วนของที่วางอยู่บนพื้น เขาไม่ได้หยิบมา เพราะไม่ได้มีค่าอะไรนัก จึงยกให้จอห์นทั้งหมด
จอห์นได้ของดีไปไม่น้อย ทว่าเขาดีใจได้ไม่นาน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“พี่จ้าว เกิดเรื่องแล้ว”
……
ย้อนเวลากลับไปเล็กน้อย ภายในบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านจัดสรร ชายร่างใหญ่กำลังกินถั่วลิสงพลางดื่มเบียร์อยู่ที่บ้าน
เขาคือผู้คุ้มกันของจ้าวน่า ตอนเห็นภารกิจในตอนแรก เขาก็คิดจะปฏิเสธ ด้วยเหตุผลเดียวกับหวังจื่อเสวียน คือไม่อยากให้ตัวตนของตนถูกเปิดเผย
แน่นอนว่าอีกเหตุผลสำคัญคือไม่อยากเปลืองแรงไปคุ้มครองคนที่ไม่เกี่ยวข้อง
อย่างไรเสีย ภารกิจนี้ก็มีคนอื่นอยู่ด้วย จะมีเขาหรือไม่ก็ไม่ต่างกัน
คิดเช่นนั้นแล้ว เขาก็พักผ่อนสบายใจอยู่ที่บ้าน
“ซ่า!”
ขณะที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย หลอดไฟก็พลันกะพริบวูบหนึ่ง
ชายคนนั้นขนลุกซู่ทันที มือคว้ามีดสั้นออกมา
แต่แล้วเลือดก็ไหลออกมาจากมีดสั้นในพริบตา หลังจากนั้นแสงไฟในบ้านก็กลับมาเป็นปกติ
ชายคนนั้นสูดลมหายใจเฮือก ในฐานะผู้เล่น เขารู้ดีว่าตนตกเป็นเป้าหมายแล้ว