หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ในที่สุดฉันก็ได้นอนลงบนเตียงที่หมีไช่ปูให้ และนี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ที่หมีไช่ซื้อบ้านหลังนี้ ที่ฉันพักอยู่ที่นี่ด้วยความรู้สึกสบายใจ หวังว่าหมีไช่อย่าเกิดอารมณ์ไม่ดีกับฉันสักวัน แล้วใช้สถานะเจ้าของบ้านที่เพิ่งพลิกเกมกลับมาได้ไล่ฉันออกไปอีกครั้ง
ฉันคิดว่าพรุ่งนี้ฉันควรจะคุยกับเธอเรื่องการเช่าบ้านอย่างจริงจัง แน่นอนว่าฉันจะไม่พักฟรี เราสามารถเซ็นสัญญาเช่าที่เป็นทางการด้วยกันได้
ฉันนอนหนุนแขนตัวเอง นึกถึงจุดประสงค์หลักที่มาซูโจวครั้งนี้ ฉันต้องช่วยเยว่เหยาบริหารบาร์ให้ดี หวังให้พลิกจากขาดทุนเป็นกำไรในเวลาอันสั้น แต่เรื่องเร่งด่วนที่สุดคือช่วยเธอแก้ปัญหาหนี้สิน 100 หมื่น ไปก่อน เพราะเรื่องใช้หนี้นอกระบบเป็นสิ่งที่ยืดเยื้อไม่ได้เด็ดขาด
แต่ว่าฉันควรขอความช่วยเหลือจากใครดี? ในหมู่เพื่อนฝูงมีแค่เซี่ยงเฉินกับเจี่ยนเวยที่มีกำลังพอ แต่มันยากที่จะเอ่ยปากขอยืม เพราะเป็นเงินจำนวนถึง 100 หมื่น
ฉันก็นึกถึงหมีไช่ขึ้นมา แน่นอนว่าหมีไช่ก็สามารถควักเงิน 100 หมื่นได้ แต่ฉันกลับไม่เต็มใจยืมเธอ ดูเหมือนเป็นการให้เธอคืนบุญคุณฉันยังไงยังงั้น อย่างน้อยในสถานการณ์ที่เลือกได้ ฉันยอมไปยืมเซี่ยงเฉิน ถึงแม้ตอนนี้สถานะระหว่างฉันกับเซี่ยงเฉินจะน่าอึดอัดใจมาก แต่ต่อหน้าเรื่องใหญ่ก็ต้องไม่แคร์ความอึดอัดนี้แล้ว
พลิกตัวก็มองเห็นค่ำคืนที่มืดมิดไร้จุดสิ้นสุดนอกหน้าต่าง จู่ๆ อารมณ์ก็หม่นหมองอีกครั้ง ความหม่นหมองนี้มาจากการที่ฉันกังวลว่าตัวเองไม่มีความสามารถพอจะช่วยเยว่เหยาแก้ปัญหาเรื่องยืมเงินนอกระบบ