ผมยังคงจ้องมองซีซีด้วยสายตาว่างเปล่า แต่หัวใจกลับเต้นแรงขึ้นกว่าเดิม ขณะที่ซีซีไม่สนใจอะไรมากนัก เธอเตรียมจะอ้าปากบอกผมว่า: หมีไช่รู้สึกอย่างไรกับผม
ผมรีบยกมือขึ้นทำท่าห้าม
ซีซีแปลกใจเล็กน้อย ถามผมว่า: “เป็นอะไรไป ไม่อยากฟังเหรอ?”
ผมหยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบเอง ก่อนตอบซีซีว่า: “พูดมาได้แล้ว”
ซีซียิ้มพลางเอ่ยว่า: “ดูเหมือนนายจะสนใจว่าเธอรู้สึกยังไงกับนายมากเลยนี่!”
“ผมไม่เคยปิดบังเลยว่าชอบเธอ” ผมพูดพลางพ่นควันบุหรี่ออกมาหนักหน่วง
ซีซีพยักหน้า กล่าวว่า: “……จริง ๆ แล้ว ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ชัดว่าสรุปแล้วรู้สึกยังไงกับนาย”
ผมเงยหน้ามองซีซี ในใจท่วมท้นไปด้วยอารมณ์หลากหลาย จนเงียบไปนานกว่าจะเอ่ยปาก: “ผมเข้าใจดี นั่นแหละที่ทำให้เธอทำตัวใกล้บ้างห่างบ้างกับผมมาตลอด!”
“ถ้านายรู้สึกแบบนั้นก็ถูกแล้ว เธอเคยบอกฉันว่า: ตอนไม่ได้เจอนายก็คิดถึง แต่ตอนเจอนายก็น่ารำคาญ!”
ในใจของผมครึ่งหนึ่งหวานละมุน อีกครึ่งห่อเหี่ยวใจ จนสุดท้ายก็ได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ: “เล่าต่อเถอะ”
“เธอบอกว่า: นายชอบพาเธอไปเล่นรถแข่ง ให้เธอเป็นสาวซิ่งมอเตอร์ไซค์ ขี่ม้าโยกไฟฟ้า… ทั้ง ๆ ที่เรื่องพวกนี้ดูไร้สาระชัด ๆ แต่เธอกลับต้านทานไม่ไหว…”
“เรื่องพวกนี้เธอเล่าให้ฟังหมดเลยนะ!”
“ไร้สาระสิ ถึงเรียกว่าเพื่อนรักไง เพื่อนรักก็คือตั้งแต่สไตล์ชุดชั้นใน ไปจนถึงเรื่องความรัก ใหญ่กว่านั้น ข่าวเด่นประจำวัน ล้วนเป็นหัวข้อที่พวกเราคุยกันได้ทั้งนั้น!”
ผมหลุดปากถามทันที: “แล้วเธอใส่ชุดชั้นในสไตล์ไหน?”
ซีซีขึงตาใส่ผม: “นายช่วยจริงจังหน่อย! ไม่งั้นเราคุยกันต่อไม่ได้แล้วนะ”
ผมปรับท่าทีให้ถูกต้อง แล้วพยักหน้า
“พวกผู้ชายมักมองเธอเป็นเทพธิดาที่สูงส่งเกินเอื้อม แต่จริง ๆ แล้วเธอก็คือผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง มีความต้องการเหมือนผู้หญิงทั่วไป อยากได้รับความรักและการปกป้องจากผู้ชาย ถ้าจะพูดให้ถูก เธอปรารถนาสิ่งนั้นมากกว่าผู้หญิงทั่วไปเสียอีก!”