ถ้อยคำของหนิงเฉินทำให้ทุกคนจมอยู่ในความไคร่ครวญ
แต่ไม่ช้า สีหน้าของทุกคนก็มืดหมองลง เต็มไปด้วยความโกรธแค้น
ทั้งที่มีไม้กลิ้งกองมากมายขนาดนั้น แต่ยังมีทหารเสียชีวิตด้วยความหนาวเย็น
นั่นย่อมหมายความได้เพียงอย่างเดียว คือมีผู้ใดตั้งใจให้ทหารเหล่านั้นตายเพื่อล่อพวกเขาเข้ากับดัก
วิชาอันโหดเหี้ยมเสียจริง
ขณะนั้นเอง บนยอดเขา พวกของเหลิงเหวินเหยียนตระหนักว่าอุบายของตนถูกมองทะลุปรุโปร่ง จึงไม่ฝืนแสร้งอีกต่อไป
ตราบใดที่พวกเขาขวางทางอยู่ ณ ที่แห่งนี้ กองทัพของหนิงเฉินก็ไม่มีวางฝ่าผ่านไปได้
ผู้นำทัพครั้งนี้นามว่าเหวียนเวย์
เหวียนเวย์คือแม่ทัพคนสนิทของเหลิงเหวินเหยียน
ครั้งนี้เขานำทหารสามหมื่นนาย โดยจุดประสงค์มิใช่เพื่อพิชิตหนิงเฉิน หากแต่เพื่อถ่วงเวลาการเดินทัพของหนิงเฉินเท่านั้น
เหลิงเหวินเหยียนรู้ดียิ่งว่า ตนเองไม่มีทางเป็นคู่มือของหนิงเฉินได้
ซีเหลียงตกลงยกทัพมาช่วยเหลือ
เขาจำต้องเหนี่ยวให้การเดินทัพของหนิงเฉินช้าลง เพื่อรอกำลังสนับสนุนจากซีเหลียง ด้วยเหตุนี้จึงส่งทัพออกมาสองสาย
สายหนึ่งซุ่มดักรออยู่ที่ทิวเขาวั่งเฟิง
อีกสายหนึ่งซุ่มดักอยู่ ณ ที่แห่งนี้
เหวียนเวย์กับเหลิงเหวินเหยียนเป็นพวกเดียวกัน ใจคอโหดเหี้ยมไร้มนุษยธรรม เพื่อบรรลุเป้าหมายย่อมไม่เลือกวิธีการ
ขณะนี้ใบหน้าของเหวียนเวย์เขียวคล้ำไปทั้งหน้า
ไม่คิดว่าอุบายของเขาจะถูกหนิงเฉินมองทะลุ
เขานำคนมาซุ่มโจมตีหนิงเฉิน ณ ที่นี้ แต่ไม่คิดหิมะจะโปรยลงมาเสียก่อน
ยอดเขาลมพัดหิมะกระหน่ำ อากาศเย็นเยียบจนน่าสยดสยอง หากไม่รีบล่าถอยเสียที ทุกคนต้องตายด้วยความหนาว ณ ที่แห่งนี้
แต่เขาไม่ยอมล่าถอย ยิ่งไม่อยากพลาดโอกาสครั้งนี้
หนิงเฉินได้สมญานามว่าเทพสงครามแห่งต้าเสวียน แม่ทัพผู้รบชนะทุกสงคราม บนสมรภูมิไม่เคยแพ้มาก่อน