ซือซิวหย่งรีบเอ่ยว่า “ฝ่าบาทอยากทราบอะไรโปรดถามมาเถิด กระหม่อมจักไม่ซ่อนเร้นสิ่งใด เหล่าทั้งประการ”
หนิงเฉินพยักหน้าเบา ๆ แล้วถามว่า “จงเล่าถึงการจัดวางกำลังทหารในแคว้นเบี้ยวโจวมาก่อน”
“รับทราบ!” ซือซิวหย่งครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วกล่าวว่า “เหลิงเหวินเหยียนมีทหารอยู่ในกำมือทั้งสิ้น 140,000 นาย ครานี้แบ่งกำลังออกเป็นสองสาย สายหนึ่งคือพวกกระหม่อม อีกสายตั้งอยู่ ณ ทิวเขาวั่งเฟิง”
หนิงเฉินขมวดคิ้ว “ด้วยกำลังเพียงเท่านี้ จะประสงค์จะพลิกสถานการณ์ชนะเปิ่นหวังหรือ?”
ซือซิวหย่งกล่าวว่า “จุดประสงค์ของพวกเรามิใช่การเอาชนะฝ่าบาท หากแต่เป็นการถ่วงเวลา
ซีเหลียงสัญญาว่าจะยกทัพมาช่วย ภาระของพวกเราคือสกัดฝ่าบาทไว้ จนกว่าทัพสนับสนุนของซีเหลียงจะเดินทัพมาถึง”
หนิงเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทัพสนับสนุนซีเหลียงจะเดินทัพมาถึงเมื่อใด?”
ซือซิวหย่งกล่าวว่า “ตกลงกันไว้ว่าราว 20 กว่าวัน พวกกระหม่อมเพียงต้องสกัดฝ่าบาทไว้ที่นี่สักไม่กี่วัน ก็จะรอทัพสนับสนุนของซีเหลียงมาถึงได้
แต่หิมะมหึมาโปรยปรายลงมากะทันหัน คงต้องเป็นที่เดาได้ว่าทัพสนับสนุนของซีเหลียงย่อมเดินทัพช้าลงด้วย
ฝ่าบาทลัดเส้นทางมา บัดนี้การเดินทัพยังยากลำบาก หากมาถึงแคว้นเบี้ยวโจว ทัพใหญ่ซีเหลียงคงมาถึงพร้อมกันพอดิบพอดี”
หนิงเฉินถามเสียงหนักแน่นว่า “ซีเหลียงส่งกำลังทหารมาเท่าใด?”
“100,000 นาย”
หนิงเฉินหัวเราะเยาะ “ซีเหลียงก็เสียดายตัวเสียจริง แผ่นดินเล็ก ๆ เช่นนั้น กลับเต็มใจส่งกำลังทหารมากมายถึงเพียงนี้เพื่อช่วยเหลิงเหวินเหยียน... ดูเหมือนซีเหลียงจะให้ความสำคัญกับเหลิงเหวินเหยียนเป็นอย่างมากสินะ?”
ซือซิวหย่งกล่าวว่า “สิ่งที่ซีเหลียงให้ความสำคัญมิใช่เหลิงเหวินเหยียน หากแต่เป็นผืนแผ่นดินของต้าเสวียนเรา... ดินแดนต้าเสวียนอุดมสมบูรณ์ หากซีเหลียงยึดครองชายแดนตะวันตกของต้าเสวียนได้ อำนาจแผ่นดินย่อมเข้มแข็งขึ้นหลายเท่าเป็นแน่”