หนิงเฉินยิ้มแล้วกล่าวว่า "เมื่อวางแผนได้ก็เตรียมการให้พร้อมคืนนี้ พรุ่งนี้ก่อนฟ้าสาง พวกเจ้าออกเดินทางก่อน... จากนั้นข้าจะนำทัพตามล่าหลัง แสร้งทำเป็นไล่สังหารพวกเจ้า"
หยวนหลงลังเลแวบหนึ่ง แล้วถามว่า "อ๋อง คนชื่อซือซิวหย่งนั้นเชื่อถือได้หรือ"
หนิงเฉินพยักหน้า "เชื่อถือได้! ประการแรก ครอบครัวของมันอยู่ที่แคว้นเบี้ยวโจว
ประการที่สอง อย่าลืมว่ายังมีเชลยศึกสองพันกว่าคน หากมันกล้าเล่นกลอุบาย เพียงให้คนสองพันคนนี้ออกมาเบิกความฟ้องมัน มันย่อมตายอย่างทุกข์ทรมาน
เปิ่นหวังได้ยินมาว่าเหลิงเหวินเหยียนเป็นคนระแวงสงสัยมาก แถมใจร้ายโหดเหี้ยม
พวกเจ้าว่าถ้ามันรู้ว่าซือซิ่วหย่งงเป็นคนพาพวกเราขึ้นเขา และกวาดต้อนกำลังทหารของเหวียนเวย์จนพินาศ เหลิงเหวินเหยียนจะทำอย่างไร ไม่ลงมือหั่นซือซิวหย่งกับครอบครัวของมันเป็นพันท่อนก็แปลก
ดังนั้น มันไม่มีทางเลือก"
หยวนหลงกับเหลยอานพยักหน้า
จากนั้นหนิงเฉินเล่าแผนของตนอย่างละเอียด
แล้วจึงให้ทั้งสองไปเตรียมการ!
......
รุ่งขึ้น
ฟ้ายังไม่สาง ทหารหนิงอานปลอมตัวเป็นทหารที่เหวียนเวย์นำมา กองทัพดาบม่อปลอมตัวเป็นพลค่ายเสบียง
คนเหล่านี้นำโดยซือซิวหย่ง ผ่านช่องเขาวั่งเฟิงโข่ว มุ่งตรงสู่แคว้นเบี้ยวโจว
หลังผ่านไปหนึ่งชั่วยาม หนิงเฉินสั่งให้ทัพใหญ่ออกเดินทาง... ไล่ตามสังหารซือซิวหย่ง
ทหารที่ผ่านช่องเขาวั่งเฟิงโข่ว ต่างหันมามองประจบกัน
เพราะริมทางที่ผ่าน มีรูปปั้นน้ำแข็งรูปคนทรงตัวคุกเข่าอยู่หนึ่ง นั่นคือเหวียนเวย์
ทหารทุกนายที่เดินผ่าน ต่างถ่ายน้ำลายรดรูปปั้นน้ำแข็งนั้น