ซือซิวหย่งตกตะลึงงัน!
ครู่ยังรู้สึกไม่พอใจที่เฟิ่งฉีเจิ้งเรียกตัวเองว่าของไร้ค่า แต่บัดนี้กลับรู้สึกว่าถูกเรียกอย่างนั้นก็คงไม่ผิดนัก
เขาสู้รบไม่สิ้นสุด แต่เฟิ่งฉีเจิ้งใช้เพียงสองเม็ดมือ ก็เอาเหวียนเวย์จนพ่นเลือด
เขามองออกว่าชายผู้นี้ร่างกายมิได้สูงใหญ่นัก แต่แรงมหึมาเหลือเกิน!
แรงม้าหนึ่งเทียมวิชาสิบสำนัก
และเฟิ่งฉีเจิ้งมิได้มีแต่กำลังกายเป็นเทพ ฝีมือการต่อสู้ของเขาก็ยอดเยี่ยมด้วย
เฟิ่งฉีเจิ้งขู่เสียงดังลั่น ท่วงท่าดุราชสีห์ พุ่งเข้าใส่เหรวนเหวย ดาบม่อในมือฟันลงอย่างเมือดไหล
"เก็บชีวิตไว้สักคน......"
หยวนหลงเห็นเช่นนั้น รีบตะโกนลั่น
ชายผู้นี้ฐานะไม่ต่ำ ยังมีค่าแก่การสอบสวน
เฟิ่งฉีเจิ้งเปลี่ยนท่ากลางคัน ดาบม่อเปลี่ยนจากฟันเป็นแทง ส่วนดาบแทงลงไปในโคลนใต้ตัวเหรวนเหวย แล้วกระโดดขึ้นอย่างรวดเร็ว ดินตะไลกระจาย เหรวนเหวยทั้งคนถูกเหวี่ยงลอยขึ้น
ดาบม่อหมุนกลับ ด้ามดาบกระแทกเข้ากลางท้องของเหรวนเหวยอย่างหนักหน่วง
ปัง!!!
พร้อมเสียงกรีดร้องลั่นของเหวียนเวย์ ทั้งคนถูกกระแทกลงพื้น อ้าปากพ่นเลือดแดงฉาบอีกปาก สูญสิ้นเรี่ยวแรงต่อสู้โดยสิ้นเชิง
พวกเหวียนเวย์ถูกทหารหนิงอานสังหารจนขวัญหายใจร้าวมาแต่แรกแล้ว
เมื่อเห็นเหวียนเวย์ล้มลง ต่างตกใจจนตับไต้แตกสลาย
ทหารหนิงอานและกองทัพดาบม่อทรงพลังดุราชสีห์ สังหารราวกับหั่นแตงโม
ศัตรูล้มลงเป็นหลายเป็นแถวราวกับเก็บข้าว
หยวนหลงขู่คำราม "เหวียนเวย์พ่ายแพ้แล้ว เจ้าทั้งหลายยังจะต่อสู้อยู่ริมกำแพงอีกหรือ? วางอาวุธยอมจำนนเสีย อาจได้ไว้ชีวิตเจ้าทั้งหลายไว้ก็เป็นได้"