องค์ชายรองมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นเย่ซิงเจวี่ย
สายตรวจสวี่ซงที่ลอบสังหารเขาเคยกล่าวไว้ว่า เย่ซิงเจวี่ยไม่ทำงาน ไม่ค้าขาย แต่กลับมีเงินใช้ไม่รู้จบ
หากองค์ชายรองคิดจะแกล้งตาย ย่อมต้องเตรียมการไว้ล่วงหน้าเป็นแน่ ข้าวของในวังเพียงหยิบออกมาชิ้นเดียวก็มีมูลค่ามหาศาลแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เย่ซิงเจวี่ยอาจเกี่ยวข้องกับสภาพันแคว้น เพราะองค์กรนี้ก่อตั้งขึ้นมาในตอนแรกก็เพื่อกอบโกยทรัพย์สินมหาศาล
จู่ ๆ หนิงเฉินก็นึกถึงคำถามหนึ่งที่ตนมองข้ามมาโดยตลอด นั่นคือเหตุใดองค์ชายรองจึงต้องแกล้งตาย?
หากเขาคือเย่ซิงเจวี่ย และคิดแต่จะข้ามมิติกลับไป ก็ไม่จำเป็นต้องแกล้งตายเลย แย่งชิงบัลลังก์เสียโดยตรงก็พอ ด้วยความโปรดปรานที่ฮ่องเต้เสวียนมีต่อเขา การขึ้นครองบัลลังก์ย่อมไม่ยาก... เมื่อได้เป็นฮ่องเต้ กุมอำนาจทั่วหล้าไว้ในมือ การตามหาวิธีข้ามมิติกลับไปย่อมง่ายกว่ามิใช่หรือ?
หนิงเฉินนวดหว่างคิ้ว เรื่องนี้จะต้องมีบางอย่างที่เขายังไม่รู้ จึงไม่อาจปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกันได้
“เจ้าว่าองค์ชายรองจะเหมือนฮ่องเต้ก่อนหรือไม่ ถูกใครบางคนขโมยกระดูกไป?”
ความคิดของหนิงเฉินถูกคำพูดของเฟิ่งฉีเจิ้งขัดจังหวะ
เขามองอีกฝ่ายอย่างจนคำพูด “อ๋องรุ่ยผู้กตัญญูขโมยพระศพของฮ่องเต้ก่อน ก็เพื่อข่มขู่ไท่ซ่างหวง... แล้วใครจะขโมยกระดูกองค์ชายรองไปทำไม? ไม่มีประโยชน์สักนิด”
เฟิ่งฉีเจิ้งเกาหัว “ถ้าอย่างนั้นมันเกิดอะไรขึ้นเล่า?”
หนิงเฉินส่ายหน้า “ไม่รู้ เวลาจะมอบคำตอบให้พวกเราเอง”
.......
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ครึ่งเดือน
หนิงเฉินนำทัพมาถึงผาผาหลิน
หนิงเฉินสั่งให้กองทัพหยุดพักฟื้น