หนิงเฉินขมวดตาแล้วหัวเยาะว่า "แตนไทชิงเหยียนคนนี้ยอดยิ่งจริงอยู่หรอก แล้วแต่จะทำอย่างไร? ยังไงก็ต้านทานสายฝนดาบปืนข้า...เอ่อ ข้าหมายถึงสายฝนดาบปืนไฟต่างหาก"
พันอวี่เฉิงและพวกแหงนหน้ามอง ต่างคิดในใจว่าเราก็ไม่ได้คิดเลื่อนลอยอะไร ขอบใจที่อธิบายให้ฟังอะไรนัก?
พันอวี่เฉิงกล่าวว่า "แตนไทชิงเหยียนคนนี้ไม่ใช่คู่มือแพ้ง่าย ๆ นางไม่เพียงเป็นยอดฝีมือสูงสุดแห่งวิชาต่อสู้ ยังบัญชาการเฟิงหยุนถังอยู่ในซีเหลียง ใต้เท้านางมีผู้ทรงวิชาประหลาดมากมายนัก"
หนิงเฉินขมวดคิ้ว ความประหลาดของเฟิงหยุนถังเขาเพิ่งประสบมาเองเมื่อครู่
เช่นฆาตกรทั้งสองนั้น ยอดฝีมือจริง ๆ ปฏิเสธมิได้
เฟิ่งฉีเจิ้งกล่าวว่า "ตอนแตนไทชิงเหยียนจากไปยังทิ้งคำขู่ไว้ว่า หากพวกเราไม่ถอนทัพนางจะลงมือสังหารอ๋อง!"
หนิงเฉินหัวเยาะ "ให้นางมาเถิด บุรุษอย่างข้าก็ไม่ใช่หมูมากินข้าว"
พันอวี่เฉิงรีบกล่าว "มิอาจประมาท ผู้ทรงพลังเช่นแตนไทชิงเหยียน ยกทัพมาแล้วคว้าหัวแม่ทัพศัตรูกลางกองก็มิใช่เรื่องยาก...ครั้งก่อนนางน่าจะเพียงเตือนสติ ยังไม่ได้ลงมือเด็ดขาด"
ทุกคนเป็นห่วงเป็นกังวล แต่หนิงเฉินกลับไม่ใส่ใจ "ไม่ต้องห่วง ถ้านางทรงพลังเช่นนั้นจริง ย่อมไม่เลือกใช้วิธีลอบสังหารหรอก"
ข้าสามารถหลอกสังหารผู้ทรงพลังขั้นเหนือชั้นได้หนึ่งคน ก็ย่อมสังหารคนที่สองได้
ฝีมือแตนไทชิงเหยียนสูงส่งนัก หลบกระสุนได้จริง แต่นั่นไม่ได้แปลว่านางไม่กลัวกระสุน