หนิงเฉินตกใจสุดขีด ไม่คิดว่าบนหลังคาเต็นท์จะซุ่มนักฆ่าเอาไว้
ภายนอกถูกทหารหนิงอานล้อมรอบไว้แน่นหนา กลับไม่มีใครสังเกตเห็นบุรุษผู้นี้เลย
หนิงเฉินพร้อมกายดั่งเงาปีศาจ ถอยหลังรวดเร็วดั่งสายฟ้า
นักฆ่าพุ่งลงมาจากเบื้องบน ปลายกระบี่ปักลงพื้น ใบกระบี่โค้งงอแล้วสะบัดตรงขึ้นทันที นักฆ่าบิดกายกลับกลางอากาศ กระบี่ยาวพัดพาแสงเย็นเยียบ ฟาดเข้าหาหนิงเฉิน
ก๊าง!!!
หนิงเฉินใช้ดาบสั้นสกัดกระบี่ของอีกฝ่ายไว้อย่างแม่นยำ
เสียงโลหะปะทะรำคาญหู ประกายไฟกระเซ็นทั่ว
พลังที่ไร้เทียมทานส่งผ่านมาตามใบกระบี่
หนิงเฉินครางในลำคอ ถูกเพลงกระบี่นี้กระเด็นออกไป หลังกระแทกกับผนังข้างเต็นท์ แรงมหาศาลฉีกผนังเต็นท์จนขาดเป็นแผลเดียว
ใบหน้าหนิงเฉินเต็มไปด้วยความตกตะลึง
แขนสั่นเทา ลมปราณเลือดพลิกผัน คอขมเปรี้ยวด้วยรสคาวเลือด
แกร่งกล้านัก แกร่งกล้าเหลือเกิน!
พลังที่ส่งผ่านมาตามใบกระบี่เมื่อครู่ หนิงเฉินรู้สึกคุ้นเคยยิ่ง เหมือนกับสายลมปราณที่ตนบ่มเพาะขึ้นมา
ยิ่งทำให้เขาตะลึงคือ นักฆ่าคนนี้เป็นหญิงสาว ในคราบเสื้อขาวสะอาด สวมผ้าคลุมหน้า มองไม่เห็นใบหน้า แต่ดวงตาคู่นั้นเย็นเยียบดั่งแสงจันทร์
พันอวี่เฉิงฟันดาบยาวกวาดหนึ่งที คำหนุ่มเสียงดังดั่งฟ้าร้องถึงแก่คอ แล้วพุ่งเข้าหาหญิงผ้าขาวอย่างรวดเร็ว ฟันลงหนึ่งคม
หญิงผ้าขาวใช้กระบี่ตั้งรับพลังหนักอึ้งของพันอวี่เฉิงอย่างสบายมือ
แล้วเหวี่ยงขาขึ้นอย่างรวดเร็ว
ปัง!!!
พันอวี่เฉิงกระเด็นถอยหลังไปทั้งร่าง ทะลุผนังเต็นท์หลุดออกไปข้างนอก
หนิงเฉินตาค้าง
พันอวี่เฉิงกลับรับไม้เดียวของอีกฝ่ายไม่ได้
หญิงผ้าขาวเตะขานี้เร็วเกินตาจะมองทัน เขาไม่เห็นแม้แต่เงา