หลังเข้าเมืองมาได้ครึ่งทาง หนิงเฉินก็ลงจากรถม้าเพื่อไปสักการะลุงไฉ
หลังสักการะลุงไฉเสร็จ ขากลับเขาก็แวะไปที่กองตรวจการ
เขาไม่ได้มาที่กองตรวจการนานมากแล้ว
บัดนี้ในกองตรวจการมีหน้าใหม่ปรากฏขึ้นมากมาย
หนิงเฉินเดินมาถึงหน้าห้องของเกิงจิง ห้ามเครื่องแบบเงินที่เฝ้าอยู่หน้าประตูไม่ให้เข้าไปแจ้ง แล้วก้าวเข้าไปเคาะประตูเอง
“ใคร?”
เสียงเกิงจิงที่ฟังดูฉงนดังมาจากด้านใน
หากมีธุระ เครื่องแบบเงินหน้าประตูก็จะเข้าไปแจ้ง...นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนมาเคาะประตู
หนิงเฉินบีบเสียงให้แหลม “เกิงจื่ออี อาหารที่ท่านสั่งมาส่งแล้ว”
เกิงจิงเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม อาหารส่งถึงที่? อะไรกันนี่?
“เข้ามา!”
หนิงเฉินผลักประตูเข้าไป
เมื่อเห็นหนิงเฉินเข้ามา เกิงจิงก็ตกใจ ก่อนจะรีบก้มคำนับ
หนิงเฉินในวันนี้ไม่ใช่เครื่องแบบเงินตัวเล็ก ๆ แห่งกองตรวจการเมื่อครั้งก่อนอีกแล้ว หากแต่เป็นอ๋องผู้สำเร็จราชการผู้มีอำนาจล้นฟ้า
หนิงเฉินเดินเข้าไปประคองเกิงจิงให้ลุกขึ้น “เอาละ ที่นี่ก็ไม่มีคนนอก ไม่ต้องมากพิธี”
เกิงจิงยิ้มกล่าวว่า “อ๋องเสด็จมามีเรื่องใดจะทรงบัญชาหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
“ถ้าไม่มีเรื่องบัญชา ข้าก็มาหาพวกเจ้าไม่ได้หรือ?”
“ย่อมได้พ่ะย่ะค่ะ นับเป็นเกียรติของพวกเรา”
หนิงเฉินกลอกตา “ข้าเห็นว่ามีหน้าใหม่เพิ่มขึ้นไม่น้อย”
เกิงจิงพยักหน้า “ช่วงที่อ๋องไม่อยู่เมืองหลวง ข้ากวาดล้างกองตรวจการครั้งใหญ่ แล้วรับคนใหม่เข้ามามากมายพ่ะย่ะค่ะ”
หนิงเฉินพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “พวกเราไม่ได้รวมตัวกันนานแล้ว อีกไม่นานข้าก็ต้องออกศึกอีก...คืนนี้เรียกพ่อเกา พ่อเมิ่งกับพวกเขามา พวกเราไปสังสรรค์กันที่ภัตตาคารเทียนฟู”
เกิงจิงกล่าวว่า “ได้ ไม่มีปัญหาพ่ะย่ะค่ะ ข้าจะติดต่อพวกเขาเอง”
หนิงเฉินคุยกับเกิงจิงอยู่ครู่หนึ่งก็จากไป