“ไป เจ้าพาข้าไปหอลานเซียงสักแห่ง”
เฟิ่งฉีเจิ้งแหงนตาโต “เจ้า... เมื่อใดไหนรสนิยมเจ้าต่ำต้อยเช่นนี้? จากสำนักเจียวฟางลงมาสู่หอลานเซียงโดยตรง... หรือว่าเจ้ามีรสนิยมแปลกพิเศษ ชอบหญิงชราทั้งแก่ทั้งขี้ริ้วกันแน่”
หนิงเฉินหน้ามืดขึ้นมาทันที
“พูดน้อยคำเสีย มีเรื่องสำคัญ!”
ทั้งสองออกจากตำหนัก ขี่ม้ามุ่งหน้าสู่เมืองชั้นนอก
“หนิงเฉิน มิใช่ว่าจะไปหอลานเซียงหรือ”
ระหว่างทาง เฟิ่งฉีเจิ้งถามด้วยความสงสัย
หนิงเฉินกล่าวว่า “ต้องแวะกองตรวจการเสียก่อน!”
เขาไม่รู้ว่าแพทย์ผีมีรูปโฉมเช่นไร
แต่กองตรวจการย่อมมีบันทึกไว้แน่
อีกทั้งยังจะเรียกพันอวี่เฉิงกับเกาจื้อผิงและพวกออกมาด้วย
เมื่อมาถึงกองตรวจการ
กองตรวจการยังมีข้อมูลของแพทย์ผีจริง ๆ... ตามบันทึกกล่าวไว้ว่า แพทย์ผีหลงใหลในกามเป็นนิจ รูปโฉมอัปลักษณ์ ไม่แต่งกายให้เรียบร้อย
ครั้นแล้ว หนิงเฉินพาพันอวี่เฉิงและพวกออกจากกองตรวจการ มุ่งสู่เมืองชั้นนอก
หอลานเซียงอยู่ไม่ไกลจากตลาดของเมืองชั้นนอก
ที่แห่งนี้คนหลายพวกปนเปกันมากมาย
ตรงข้ามหอลานเซียงเป็นโรงเหล้าพอดี
หนิงเฉินขอห้องชั้นสอง เปิดหน้าต่างออกไปมองเห็นประตูใหญ่ของหอลานเซียงโดยตรง
ยามนี้แสงวันยังไม่มืด แพทย์ผีคงไม่มาหาความสุขกลางวันแสก ๆ หรอกกระมัง
“หนิงเฉิน พวกเรามาที่นี่เพื่อสิ่งใดกันแน่”
เฉินชงถามด้วยความสงสัย
หนิงเฉินยิ้ม “จับแพทย์ผี”
“แพทย์ผี?”
ทั้งหลายตกตะลึง
หนิงเฉินแปลกใจ “พวกเจ้ายังรู้จักแพทย์ผีอีกหรือ”
พันอวี่เฉิงกล่าวว่า “รู้จักแน่นอน วิชาเปลี่ยนโฉมของไอ้นี่เลิศเลอเหลือเกิน... โจรในบัญชีตามล่าของกองตรวจการหลายคนเคยไปให้แพทย์ผีเปลี่ยนหน้าเปลี่ยนตัว สร้างความยุ่งยากให้พวกเราไม่น้อย”