มองดูขันทีใหญ่ฉวนที่กำลังเมือนหนานอยู่ หนิงเฉินก็ชักหน้าหงิง
ตนเองโดนลงโทษ แก่ฉวนกลับยิ้มจนหน้าบานเหมือนเบ่งบานเป็นบุปผา... เสียดายแค่ไม่เอ่ยออกมาว่า หนิงเฉิน เจ้าก็มีวันนี้เหมือนกันสินะ
หนิงเฉินขยี้ตาปริบ ๆ "หยุดยิ้มเถิด ข้าเห็นอาหารเช้าที่เจ้ากินแล้ว"
ขันทีใหญ่ฉวน "......"
"แก่ฉวน เจ้าดีใจขนาดนี้เมื่อข้าโดนลงโทษ... ดูท่าเรื่องการจัดการยามชราของเจ้า ข้าคงต้องทบทวนใหม่"
ขันทีใหญ่ฉวนยังยิ้มแจ่มใสไม่เปลี่ยน "ปกติเห็นแต่ฝ่าบาทสรรเสริญเจ้า ยากนักจะได้เห็นเจ้าถูกฝ่าบาทตำหนิ... ทำไมหนอเรือนไฉถึงได้ชื่นใจเหลือเกินล่ะ? ฮ่าฮ่า..."
หนิงเฉินอึ้งตึ้งทั้งตัว
ขันทีใหญ่ฉวนยิ้มแล้วกล่าวว่า "เถอะเถิด อย่าหม่นหมอง... ฝ่าบาททรงหยิบยกเจ้าขึ้นหนักหน่วงเสมอ แต่ก็ทรงวางลงเบา ๆ"
"ใครก็ได้ นำของขึ้นมา!"
ทหารองครักษ์ที่ติดตามมาก้าวเข้ามา ในมือถือกล่องเล็กประณีตหนึ่งใบ
ขันทีใหญ่ฉวนยิ้ม "เดาสิ ข้างในมีอะไร?"
กล่องนี้ไม่เล็ก หนิงเฉินครุ่นคิดสักครู่แล้วตอบว่า "ทองคำหรือ?"
ขันทีใหญ่ฉวนแสร้งเบื่อหน่าย "ไร้สามัญสำนึกชะมัด"
"แล้วคืออะไรล่ะ?"
"เปิดดูเองเถอะ"
หนิงเฉินเดินเข้าไป เปิดกล่องออก ข้างในกลับเป็นฉลองพระองค์งูหลามสีดำอยู่หนึ่งตัว
หนิงเฉินหยิบออกมา สะบัดแผ่ออกดู บนผืนผ้ากลับปักงูหลามเป็นคู่
พื้นดำงูหลามเงิน ใช้ผ้าวิเศษชั้นเลิศ งานฝีมือประณีตหาที่ติมิได้
ขันทีใหญ่ฉวนยิ้ม "อย่างไรบ้าง ชอบหรือไม่?"
หนิงเฉินพยักหน้า ความปลื้มปีติซึมซาบ ฉลองพระองค์งูหลามนี้สง่างามยิ่งนัก อีกทั้งสีดำยังเป็นสีโปรดของเขา
ขันทีใหญ่ฉวนกล่าวว่า "เจ้าชุดนี้ทรงพระราชทานบรรจุราชศักดิ์คู่ ฝ่าบาทมีพระบรมราชโองการให้รีบรุดปักถักมากว่าหนึ่งเดือนจึงสำเร็จ เชิญเปลี่ยนทดสอบเสียเลย"