ชายวัยกลางคนแทบถูกลูกธนูหนอนทะลุศีรษะ หวาดเสียวจนเหงื่อแตกพลั่ก ใบหน้าซีดเผือด
แต่ก่อนที่เขาจะได้สติ
ซิ่ว ซิ่ว ซิ่ว!!!
ลูกธนูนับสิบพุ่งทะยานมาพร้อมเสียงแทงทะลุอากาศ
ชายวัยกลางคนและหญิงสาวฝีมือก็ไม่ธรรมดา ทั้งสองกลิ้งลงพื้น ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้
จากความมืดมิด บุรุษชุดดำเจ็ดแปดคนพุ่งทะยานออกมา ผ้าดำบังหน้า มือถือคมดาบ บุกเข้าโจมตีทั้งสองทันที
ทั้งสองชักดาบขึ้นสู้รวดเดียวกับพวกชุดดำ
ท่ามกลางนั้น ชุดดำหนึ่งคนกลับไม่ได้ลงมือสู้
นางยืนอยู่ไกล ๆ ชูธนูหน้าไม้ขึ้น คอยหาจังหวะ
ซิ่ว!!!
ลูกธนูหนอนพุ่งออกไป ปักเข้าที่น่องของชายวัยกลางคนอย่างแม่นยำ
ชายวัยกลางคนร้องลั่นด้วยความปวด ร่างทรุดลง คุกเข่าลงกับพื้น
ชุดดำคนหนึ่งถือโอกาสเหวี่ยงขึ้นหนึ่งเท้า เตะเขากระเด็นออกไปทันที
ชายวัยกลางคนล้มลงกลิ้งไปบนพื้นหลายรอบ พอจะลุกขึ้น ดาบยาวสองเล่มก็แนบแทนคอของเขาเข้าแล้ว
ฝ่ายหญิงสาวต้านได้ไม่นาน ก็ถูกพวกชุดดำจับกุมตัวได้อย่างง่ายดาย
"พวกเจ้าเป็นใคร?"
ชายวัยกลางคนถามอย่างโกรธเกรี้ยว
ชุดดำผู้ถือธนูหน้าไม้ส่งสัญญาณเป็นท่าทาง
ชายวัยกลางคนและหญิงสาวถูกตีสะบั้นหมดสติ
ชุดดำผู้ถือธนูหน้าไม้เดินเข้ามา กวาดสายตามองพันอวี่เฉิงในหีบ แล้วปิดฝาหีบลง
......
ที่กองตรวจการ หนิงเฉินนั่งอยู่ในห้องของเกิงจิง จิบชาอย่างเพลิดเพลินเป็นรสนิยม
เกิงจิงอดทนไม่ไหว "เจ้าจะทำอะไรกันแน่?"
หนิงเฉินเอ่ยเสียงเรื่อย ๆ ว่า "รอ!"
"รออะไร?"
"รอข่าว!"
"รอข่าวอะไร?"
"รอข่าวดี!"