เฟิ่งเทียน สนามบินตงถ่า
ฟ้ายังไม่สางดีนัก แนวเส้นขอบฟ้าด้านตะวันออกเพิ่งเผยแสงสีเทาจาง ๆ ขึ้นมา
ไฟส่องทางวิ่งสองข้างทางยังเปิดอยู่ ลำแสงขาวโพลนกวาดผ่านเครื่องบินที่จอดเรียงรายเป็นแถวบนลาน
รถจี๊ปของจางเสวียหมิงขับตรงเข้าประตูสนามบิน ทหารยามที่ประตูเห็นป้ายทะเบียนก็ยืนตรงทำความเคารพฉับพลัน ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น
การสู้รบนองเลือดบนกำแพงเมืองเมื่อวานทำให้ทหารกองทัพตะวันออกเฉียงเหนือทุกนายเมื่อเห็นท่านรองแล้วมีไฟลุกโชนในแววตา
รถจี๊ปเบรกจอดที่ลานจอด ล้อยางขูดกับพื้นปูนเป็นรอยดำสองเส้น
จางเสวียหมิงผลักประตูรถกระโดดลงมา ลมหนาวปะทะใบหน้า คลุ้งด้วยกลิ่นน้ำมันเบนซินและน้ำมันเครื่อง เขาสูดหายใจลึก มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
เขาชอบกลิ่นนี้
กลิ่นนี้หมายถึงเครื่องบิน หมายถึงอำนาจเหนือน่านฟ้า หมายถึงในสงครามที่กำลังจะมาถึง อาวุธที่คมกริบที่สุดในมือของเขา
"ท่านรอง!"
นายทหารร่างสูงใหญ่คนหนึ่งวิ่งเหยาะ ๆ มาจากฝั่งตรงข้ามลานจอด
เขาสวมเสื้อแจ็กเก็ตนักบินสีน้ำเงินเข้ม ปกเสื้อติดอินทรธนูยศผู้พัน ใบหน้าคมสัน ดวงตาใต้สันคิ้วดำเป็นมันราวกับหินกรวดที่ถูกขัดเงา
วิ่งมาถึงหน้าจางเสวียหมิง ยืนตรงทำความเคารวทันที กระฉับกระเฉง
"ผู้บังคับกองพันบิน กองบินตะวันออกเฉียงเหนือ Li Changkong รายงานตัวต่อท่านรอง!"
จางเสวียหมิงมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า
Li Changkong นักเรียนการบินรุ่นแรกของโรงเรียนนายร้อยตะวันออกเฉียงเหนือ จบอันดับหนึ่ง ท่านแม่ทัพอาวุโสจางจั้วหลินคัดตัวให้ไปเรียนการบินที่ฝรั่งเศสด้วยตัวเอง สอบได้คะแนนเต็มในโรงเรียนการบินของฝรั่งเศส กลับมาประจำการที่กองบินตะวันออกเฉียงเหนือ
เขามีฉายาว่า "คนคลั่ง Li" ไม่ได้หมายความว่าสติไม่ดี แต่หมายความว่าเวลาบินไม่กลัวตาย
ครั้งหนึ่งในการซ้อมรบ เครื่องยนต์ของเขาดับกลางอากาศ ทุกคนคิดว่าเขาต้องโดดร่ม
แต่เขากลับร่อนเครื่องไปสิบสองกิโลเมตร ลงจอดบนรันเวย์อย่างนิ่มนวล พอปีนออกจากห้องนักบินก็ยังทำสีหน้าเรียบเฉยไม่สะทกสะท้าน
"ผู้บังคับกองพัน Li"
จางเสวียหมิงพยักหน้าให้เขา "พาข้าไปดูเครื่องบินของเราหน่อย"
"รับทราบ!"
Li Changkong หมุนตัว ก้าวเท้ายาว ๆ นำหน้าไป