"สังหาร!"
ดาบปลายปืนห้าพันเล่มในชั่วพริบตาเดียวกันนั้นชี้ตรงไปข้างหน้าอย่างพร้อมเพรียง แสงเย็นวาบที่สะท้อนจากคมดาบรวมตัวเป็นแถบแสงจ้าสะดุดตา
ห้าพันคนก้าวเท้าออกไปพร้อมกัน หลั่งไหลจากบันไดหินด้านในกำแพงขึ้นสู่สันกำแพง ดุจคลื่นสึนามิสีเทาอมน้ำเงินที่ซัดเข้าใส่พื้นที่สีเหลืองซึ่งขยายวงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ บนแนวกำแพง
บนสันกำแพง ทหารผีปีศาจแห่งกองพันที่ 3 กำลังจะทะลวงเข้าสู่หอประตูเมืองแล้ว
พันตรีโอกุระยืนอยู่ตรงปากช่องโหว่ เลือดยังหยดติ๋งจากกระบี่ทหาร ปลายกระบี่ชี้ไปยังหอประตูเมือง กำลังเตรียมออกคำสั่งให้ทหารบุกเข้าโจมตีครั้งสุดท้าย
ทันใดนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงสังหารสะเทือนฟ้าสะเทือนดินนั้น
เขาเงยหน้าขึ้นทันควัน และแล้วก็เห็นตรงหน้า กระแสน้ำเชี่ยวสีเทาอมน้ำเงินหลั่งทะลักเข้ามา
คนพวกนั้นสวมหมวกเหล็กแบบเยอรมัน ถือปืนไรเฟิลเหลียวสิบสาม ดาบปลายปืนชี้ตรง จังหวะก้าวเท้าเป็นระเบียบราวกับใช้ไม้บรรทัดวัด
พวกเขากรีธาพลออกมาจากถนน จำนวนมากมายจนนับไม่ถ้วน ราวกับทัพทหารจากยมโลกที่ทะลึ่งขึ้นมาจากใต้พื้นดิน
"คนมากมายขนาดนี้มาจากไหนกัน?!" ม่านตาของพันตรีโอกุระหดลงทันที
ไม่มีใครตอบ
มวลคลื่นสีเทาอมน้ำเงินปะทะเข้ากับแนวรบสีเหลืองดินอย่างจัง
พลีชีพที่อยู่แนวหน้าสุดกับนายสิบผีปีศาจคนหนึ่งปะทะกันเข้าเต็มแรง
กระบี่ทหารของนายสิบผีปีศาจฟันลงมาที่เขา แต่พลีชีพคนนั้นไม่แม้แต่จะกระพริบตา หลบคมกระบี่โดยเบี่ยงตัว แล้วพลิกมือแทงดาบปลายปืนทะลุลำคอของนายสิบผีปีศาจ
ดาบปลายปืนแทงเข้าไปจากใต้ลูกกระเดือก ทะลุออกจากต้นคอ บนปลายดาบติดอยู่กับกระดูกสันหลังช่วงคอสีขาววาววับท่อนหนึ่ง
เขากระชากดาบปลายปืนออก ไม่มีจังหวะหยุดแม้แต่น้อย เดินต่อไปยังผีปีศาจคนต่อไป
พลีชีพอีกคนถูกดาบปลายปืนของผีปีศาจแทงทะลุไหล่ซ้าย เลือดสดพุ่งทะลักตามร่องเลือดของดาบปลายปืน
เขาก้มหน้ามองดาบปลายปืนที่ทะลุไหล่ของตนอยู่ แววตาไม่เปลี่ยนไปเลย จากนั้นก็ยกมือขวาขึ้น แทงดาบปลายปืนเข้าไปในเบ้าตาของผีปีศาจคนนั้น
ดาบปลายปืนแทงเข้าไปจากเบ้าตา ลูกตาถูกดันหลุดออกมานอกเบ้าแขวนอยู่บนคมดาบ ยังสั่นระริกเล็กน้อย