สือยู่ไม่ตอบรับ เพียงยื่นมือไปกดปุ่มหยุดฉุกเฉิน
ทว่าลิฟต์กลับไม่หยุด แถมยังสั่นไหวรุนแรงกว่าเดิม เสียงโลหะเสียดสีกันดังเอี๊ยดอ๊าดมาจากภายในห้องโดยสาร ก่อนที่ลิฟต์จะเริ่มดิ่งลงอย่างรวดเร็ว
จากด้านนอกมีเสียงตะโกนแหบพร่าของพ่อบ้านหลีดังแว่วเข้ามา “แย่แล้ว แย่แล้ว! คุณสือ! คุณสือได้ยินไหมครับ! ลิฟต์ขัดข้องแล้ว—”
สิ้นเสียง ห้องโดยสารก็สั่นกระแทกอย่างรุนแรงอีกครั้ง
ไต้ยิงจับราวไว้แน่นทั้งสองมือ ทว่าร่างกายกลับไถลไปด้านหลังอย่างควบคุมไม่ได้ จนพุ่งเข้าหาอกสือยู่เป็นครั้งที่สอง เธอคงตกใจจนมึนงงไปหมด ไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าตอนนี้แนบชิดอยู่กับเขาแล้ว
“ระวัง”
เสียงของสือยู่ทุ้มต่ำและหนักแน่น ท่ามกลางความโกลาหลกลับฟังชัดเจนเป็นพิเศษ เขาโอบเอวบางของเธอไว้ในอ้อมแขน แล้วดึงเธอเข้ามากอดให้อยู่กับที่
ลิฟต์ดิ่งลงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
ร่างของไต้ยิงพุ่งไปข้างหน้าอย่างแรงด้วยแรงเฉื่อย
สือยู่รู้สึกเพียงว่ามีบางสิ่งนุ่มนิ่มกระทบแก้มด้านข้างเบา ๆ
เขาชะงักไป
สัมผัสนั้นนุ่มนิ่มราวกับขนมฟูที่เพิ่งออกจากเตา ทั้งยังแผ่ไออุ่นจากร่างสาวน้อย แตะโดนเพียงชั่วครู่ก็ผละออก ทว่าทิ้งความรู้สึกวาบหวามไว้เนิ่นนาน
ในที่สุดไต้ยิงก็รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น เธอรีบยันอกเขาหมายจะถอยออกมา ทว่าลิฟต์กลับสั่นกระแทกอีกครั้ง ระยะห่างที่เพิ่งขยับออกไปเล็กน้อยจึงถูกเหวี่ยงกลับเข้ามาเหมือนเดิม
หน้าอกของเธอแนบเข้ากับแก้มด้านข้างของเขาอีกครั้ง
สือยู่ “...”