อ๊า!
ริมฝีปากอิ่มเอิบแดงระเรื่อคู่หนึ่งประทับลงบนหน้าแข้งของสือยู่พอดิบพอดี
มือของนางก็เลื่อนตามลงไปด้วย ตกลงบนพื้นที่ต้องห้ามแห่งหนึ่งอย่างไม่คลาดเคลื่อน ลูบไล้ไปตามแนวจนสุดปลาย ฝ่ามือสัมผัสได้ถึงรูปทรงนูนพองที่อยู่ใต้เนื้อผ้า
ใหญ่ชะมัด!
สัมผัสนี่...ไม่เลวเลยแฮะ
ไต้ยิงกะพริบขนตาสองสามครั้ง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงแสร้งทำเป็นเพิ่งรู้ตัวแล้วคลายมือออก พึมพำว่า “อะไรน่ะ...ทิ่มจนเจ็บไปหมดเลย”
แม้เสียงจะเบา แต่สือยู่ซึ่งอยู่ใกล้แค่คืบได้ยินชัดเจนทุกคำ
เขาเองก็รับรู้ถึงแรงกดดันที่ถูกโอบรัดไว้ในชั่วขณะนั้นเช่นกัน
ใบหูของสือยู่ค่อย ๆ แดงขึ้นอย่างเงียบงัน เขาฝืนสะกดความร้อนรุ่มที่พลุ่งพล่านอยู่ในท้องน้อยลงไป ไม่เอ่ยทักถึงการสัมผัสอันไร้เดียงสาของนาง เพียงเบือนหน้าแล้วเปลี่ยนเรื่องอย่างฝืน ๆ ว่า “เรื่องนี้เอาไว้ก่อน คิดกันก่อนว่าจะออกไปอย่างไร”
“อืม”
เด็กสาวขานรับเสียงเบา ก้มตาไม่กล้าสบตาเขา ขาทั้งสองข้างเผลอบีบเข้าหากันแน่น ทั้งตัวกระสับกระส่ายอย่างเห็นได้ชัด นางคงกลั้นไม่ไหวเต็มทีและอยากไปห้องน้ำอย่างเร่งด่วน
สือยู่เห็นท่าทางอึดอัดทรมานของนาง ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอดเสื้อสูทที่สวมอยู่ยื่นให้
ไต้ยิงมองเขาอย่างงุนงง “คุณสือ ให้สิ่งนี้กับฉันทำไมคะ?”