……
ในห้องทดลองของเหลียงซือหมิ่น เหยาเฟยไม่ได้เจอเจียงม่อมาหลายวันแล้ว และซูหว่านก็ไม่ได้มาที่ห้องทดลองเลยตลอดครึ่งเดือนมานี้
นั่นส่งผลต่ออารมณ์ของเหยาเฟยเช่นกัน บ่ายนี้มีการประชุม รายชื่อของทั้งเจียงม่อและซูหว่านล้วนอยู่ในนั้น เธอคิดว่าสองคนนี้คงจะปรากฏตัวแล้วล่ะ!
บ่ายสองโมงครึ่ง เหยาเฟยมองเวลาบนโทรศัพท์ ในที่สุดก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอยู่ข้างนอก ทันใดนั้นประตูก็ถูกผลัก เจียงม่อและซูหว่านมาถึงพร้อมกัน
ราวกับว่าพวกเขามาจากที่เดียวกัน เหยาเฟยแววตาวาบด้วยความริษยา หรือทั้งสองอยู่กินด้วยกันแล้ว?
เหลียงซือหมิ่นถือเอกสารเดินเข้ามา "มากันครบแล้ว เริ่มประชุมเลย!"
เนื้อหาของการประชุมครั้งนี้เป็นการสนทนาที่ครอบคลุมเรื่องการตัดต่อพันธุกรรม เวชศาสตร์ฟื้นฟู และปัญญาประดิษฐ์ เหลียงซือหมิ่นชื่นชมแผนการผลักดันยาด้วยเอไอและจำลองเซลล์ที่เจียงม่อเสนอ
"อาจารย์เหลียง นี่ไม่ใช่ผมเป็นคนแรกที่เสนอครับ ซูหว่านต่างหากที่เป็นคนแรกที่เสนอแผนนี้" เจียงม่อแก้ไขคำพูดของเหลียงซือหมิ่น
เหยาเฟยหัวเราะเยาะในใจ ตอนนี้เจียงม่ออยากจะผลักดันความสำเร็จทั้งหมดให้กับซูหว่านเสียเหลือเกิน
นี่ต้องการสร้างภาพลักษณ์อัจฉริยะด้านการแพทย์ขึ้นมาจริง ๆ หรือ? หรือกลัวว่าชื่อเสียงอันจอมปลอมของเธอจะถูกจับได้?
"งั้นเหรอ? ซูหว่าน มาขยายความหน่อยว่าเราจะผลักดันไปในทิศทางไหน?" เหลียงซือหมิ่นหันไปมองซูหว่านด้วยสายตาสนใจ
ซูหว่านกล่าวอย่างนอบน้อม "แผนนี้หนูกับพี่เจียงช่วยกันหารือและกำหนดขึ้นมาค่ะ" เมื่อพูดจบ ซูหว่านก็อธิบายอย่างละเอียดถึงแผนการที่เป็นไปได้ ซึ่งเอไอจะช่วยเร่งการกรองยา ลดระยะเวลาการวิจัยพัฒนา รวมถึงเทคโนโลยีเซลล์เสมือนที่สามารถจำลองพฤติกรรมของเซลล์มะเร็ง เพื่อเอื้อต่อการออกแบบยาอย่างแม่นยำ