ซีวหยวนจือมองเฉินปั๋วเหวิน ก่อนตอบพร้อมรอยยิ้ม
“ฉันกินเผ็ดไม่ค่อยเก่งน่ะ”
เยี่ยนรูอวี้เริ่มไม่พอใจตั้งแต่ซีวหยวนจือปรากฏตัวในห้องนั่งเล่นแล้ว ตอนนี้เห็นพิธีกรรับเชิญชายที่เมื่อครู่ยังคุยกับนางอย่างออกรส กลับหันไปพูดกับซีวหยวนจือกันหมด นางยิ่งมั่นใจว่าซีวหยวนจือตั้งใจทำเช่นนี้
คงเห็นว่านางสวย เลยอยากแข่งชิงความเป็นหญิงกับนางสินะ ช่างน่าขยะแขยงจริง ๆ ผู้หญิงด้วยกันอยู่กันดี ๆ ไม่ได้หรือไง ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย ผู้ชายมีตั้งมาก คนนี้ไม่ได้ก็เปลี่ยนไปหาคนอื่นสิ!
เยี่ยนรูอวี้คิดพลางขยับเรียวขาขาวที่พับอยู่บนโซฟา เปลี่ยนอิริยาบถให้ดูยั่วยวนยิ่งขึ้น ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ
“ฉันว่าอาหารเผ็ดก็อร่อยดีนะ คืนนี้ปั๋วเหวินทำอาหารเผ็ดโชว์ฝีมือหน่อยไหม”
เฉินปั๋วเหวินหันไปก็สบเข้ากับดวงตาหวานเยิ้มของเยี่ยนรูอวี้ หัวใจพลันไหววูบ จึงตอบรับไปโดยไม่รู้ตัว
“อ้าว? ก็ได้”
พูดจบแล้วเขาถึงหันไปถามแขกรับเชิญคนอื่น ๆ
“พวกคุณกินเผ็ดได้ไหม”
อัญเหวินมองท่าทีของอดีตแฟนหนุ่มแล้วรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง รายการนี้เฉินปั๋วเหวินเป็นฝ่ายชวนนางมาเอง แต่ท่าทางแบบนี้ทำให้นางนึกถึงเรื่องราวในอดีตขึ้นมาอีกครั้ง
เช่าเจียมิ่นดูออกว่าเยี่ยนรูอวี้ตั้งใจหาเรื่อง แต่ก็ไม่กลัวเรื่องจะบานปลาย จึงยิ้มพลางพูดกับเฉินปั๋วเหวิน
“ฉันชอบกินเผ็ดที่สุดเลย คืนนี้ก็รบกวนพี่ด้วยนะ พี่ปั๋วเหวิน~”
เยี่ยนรูอวี้เห็นสุนัขแสนเชื่องของตัวเองถูกผู้หญิงคนอื่นยั่วยวน ก็แค่นหัวเราะเย็นชาในใจ ทว่ายังคงยิ้มบนใบหน้า ทั้งยังยกมือขึ้นตบแขนเฉินปั๋วเหวินอย่างสนิทสนม