เพราะเป็นการอ่านจดหมายของแฟนเก่า บรรยากาศในสถานที่ถ่ายทำจึงแปรเปลี่ยนไปอย่างแปลกประหลาด ขณะเดียวกันกล้องถ่ายทอดสดก็เปลี่ยนมาจับภาพห้องนั่งเล่น โดยหันตรงมาที่ใบหน้าของทุกคน เพื่อให้แน่ใจว่าตอนอ่านจดหมายจะถ่ายสีหน้าของแขกรับเชิญแต่ละคนได้ครบถ้วน
ซีวหยวนจือนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยว มือประคองแก้วที่จี้อวิ๋นเจิงล้างไว้ก่อนหน้านี้ ภายในมีน้ำร้อนบรรจุอยู่
คนที่เหลือต่างเว้นระยะห่างจากกันอย่างรู้ใจกัน โดยเฉพาะบรรดาแฟนเก่าที่แทบอยากจะไปนั่งอยู่ตรงตำแหน่งที่ห่างกันมากที่สุดบนแนวทแยง
ตามลำดับที่นั่งคือ จี้อวิ๋นเจิง เก่อจี้มิง เยี่ยนรูอวี้ เฉินปั๋วเหวิน เช่าเจียมิ่น อัญเหวิน ซูเยี่ยนเหอ และซีวหยวนจือ
จี้อวิ๋นเจิงเองก็ไม่คิดว่าตำแหน่งนี้จะเป็นคนแรกที่ต้องอ่าน เขาเงยหน้าขึ้นมองซีวหยวนจือโดยไม่รู้ตัว เธอนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยว มือประคองแก้วน้ำ ก้มหน้าไม่มองเขา หลังจากเม้มปากเล็กน้อย เขาก็เปิดจดหมาย สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือลายมืออันคุ้นเคย
จี้อวิ๋นเจิงกวาดตาอ่านคร่าว ๆ รอบหนึ่งก่อน จึงเริ่มอ่านออกเสียง
“ถึงจี้อวิ๋นเจิง”
หึ เขานึกว่าจะเขียนคำเรียกที่สนิทสนมกว่านี้เสียอีก ไม่นึกว่าจะรู้จักวางตัวอยู่เหมือนกัน ฮึ นับว่าเธอยังรู้จักที่ต่ำที่สูง
“อาเจิงแม้จะดูเป็นคนไม่ค่อยคิดอะไรมาก แต่ที่จริงแล้วเป็นคนละเอียดอ่อนมาก มักสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของคนอื่นได้เป็นคนแรกเสมอ”
เขาเป็นแบบนั้นตรงไหนกัน เห็นชัด ๆ ว่าเธออ่านใจง่ายเกินไปต่างหาก
“เขาชอบทะเล แต่ไม่ชอบว่ายน้ำ ชอบรสหวาน ไม่ชอบรสขม อาหารจานโปรดคือซี่โครงราดซอสหวานเปรี้ยว เกลียดอาหารที่มีกลิ่นเหม็น ดอกไม้ที่ชอบคือดอกทานตะวัน เกลียดดอกลิลลี่ ชอบเล่นเทนนิส……”