เยี่ยนรูอวี้มองเฉินปั๋วเหวินที่หน้าแดงก่ำ มือไม้ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งดูเย้ายวนขึ้นไปอีก ยังเป็นน้องชายตัวน้อยจริง ๆ ดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเสียเหลือเกิน
คิดเช่นนั้นแล้ว นางก็อยากเห็นสีหน้าของซูเยี่ยนเหอ นางไม่เชื่อหรอกว่าผู้ชายจะไม่มีความรู้สึกแม้แต่น้อย แฟนสาวของตัวเองไปทำท่าสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น ใครจะทนได้กัน
เมื่อเห็นซูเยี่ยนเหอขมวดคิ้ว นางก็ลอบยินดีอยู่ในใจ รู้อยู่แล้วว่าผู้ชายคนนี้แสร้งทำเป็นเคร่งขรึม ตอนนี้เห็นนางอยู่กับผู้ชายคนอื่นแล้วรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาสินะ หึ ใครใช้ให้เขาจงใจไม่สนใจนางกันล่ะ
ตอนนั้นเอง ทีมงานรายการจึงค่อย ๆ มาถึง พร้อมชูป้ายบอกให้ทุกคนปรึกษากันเรื่องผลัดกันทำอาหาร
เฉินปั๋วเหวินลุกขึ้นเป็นคนแรก เดินไปกลางห้องรับแขก พออยู่ห่างจากเยี่ยนรูอวี้แล้วจึงยิ้มอย่างผ่อนคลาย
“งั้นเรามาสรุปกันก่อนดีไหมครับว่าใครทำอาหารเป็น จะได้แบ่งหน้าที่กันง่าย ๆ หรือจะจับฉลากตัดสินเลยก็ได้ครับ”
พอสิ้นเสียง เยี่ยนรูอวี้ก็ยกมือขึ้นพูดเสียงออดอ้อน
“ฉันก่อน! ฉันทำอาหารไม่เป็น! แต่ช่วยเป็นลูกมือได้นะ!”
เฉินปั๋วเหวินเห็นเช่นนั้นก็เหลือบมองนางแวบหนึ่ง ก่อนรีบเบือนสายตาหนี น้ำเสียงติดขัด
“มีใครทำอาหารเป็นบ้างครับ”
หลังจากทุกคนทยอยพูดกันแล้ว ซีวหยวนจือก็บอกด้วยว่านางทำอาหารเป็น
จากนั้นทุกคนก็จับฉลากพร้อมกัน ผลที่ได้คือ ซีวหยวนจือ—เก่อจี้มิง
เยี่ยนรูอวี้—จี้อวิ๋นเจิง
อัญเหวิน—ซูเยี่ยนเหอ
เช่าเจียมิ่น—เฉินปั๋วเหวิน
ทุกคนเห็นผลการแบ่งคู่แล้วต่างก็โล่งอก หากต้องจับคู่กับแฟนเก่าคงไม่รู้จริง ๆ ว่าควรทำอย่างไร
ตอนนี้ยังเช้าอยู่ พวกเขาจึงเตรียมขึ้นไปดูห้องพัก
โชคดีที่แต่ละคนได้ห้องส่วนตัว ผู้หญิงอยู่ชั้นสาม ส่วนผู้ชายอยู่ชั้นสอง