บทที่ 7 คนโง่ที่เอาแต่เป็นตู้กดเงินให้ผู้ชายสารเลว
แปลก ๆ ไม่รู้ทำไม เธอกลับรู้สึกโดดเดี่ยวว้าเหว่ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
แต่มันจะไปเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย
เธอถอนสายตากลับมา ขึ้นรถตามการจัดการของท่านหวัง แล้วก็แอบด่าผู้ชายสารเลวที่เสร็จกิจแล้วก็ไม่ยอมรับผิดชอบอยู่ในใจอย่างไม่สบอารมณ์
แต่พอก้มลงมองกล่องขนมในอ้อมแขน อารมณ์ก็ดีขึ้นมาทันที
ไม่ว่ายังไง ทริปนี้ก็มาไม่เสียเที่ยว กินอิ่มดื่มเต็มที่ แถมยังได้ขนมกลับมาด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น เธอแทบจะมั่นใจแล้วว่าเขาเป็นใคร คนที่อยู่บ้านหรูระดับนี้ได้ ต้องเป็นองค์ชายแห่งวงสังคมเมืองหลวงในตำนานอย่างเซี่ยหรงจิ้นแน่นอน
รถแล่นออกจากบ้านพักอวิ๋นหลาน มุ่งหน้าลงเขาไป
กู้ซิงหม่างเอนพิงเบาะ กอดกล่องขนมไว้ เปลือกตาหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ
ก่อนจะหลับ เธอคิดอย่างสะลึมสะลือว่า
คราวหน้ามาอีก ต้องกินให้เยอะกว่านี้
อย่างไรเสีย สิ่งเดียวที่เธอต้องการจากผู้ชายสารเลวคนนั้นก็คือเงิน
อืม...
เพิ่มฝีมือเขาเข้าไปอีกอย่างก็ได้!
**
งานสแตนด์อินฉากแอ็กชันของกู้ซิงหม่างเป็นไปได้ด้วยดี
อู๋อ้วนพอใจเธอมาก
สาวคนนี้เชื่อฟัง ใช้งานง่าย ท่าทางสวย ที่สำคัญค่าจ้างแค่ครึ่งเดียวของสแตนด์อินคนก่อน
มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะไม่ใช้เธอ
กู้ซิงหม่างจึงก้าวจากตัวประกอบตัวจ้อยไร้ตัวตน กลายมาเป็นสแตนด์อินฉากแอ็กชันที่มีงานประจำ
ครึ่งเดือนต่อมา
ซีรีส์เรื่อง “แฟนหนุ่มตามสัญญาของฉันเป็นปีศาจ” ปิดกล้อง
วันปิดกล้อง
อู๋อ้วนเรียกเธอไปคุยต่างหาก คาบบุหรี่ไว้ที่ปาก หรี่ตามองเธอแล้วถามว่า “น้องกู้ ทำงานขยันขันแข็งดีนี่ สนใจงานอีกงานไหม?”
ดวงตาของกู้ซิงหม่างเป็นประกาย
“มีกองถ่ายละครย้อนยุคกองหนึ่ง ผู้กำกับเป็นเพื่อนฉัน เป็นซีรีส์ออนไลน์เหมือนกัน ตอนนี้กำลังขาดสาวใช้ข้างกายนางร้ายบทสาม เป็นบทที่มีบทพูดด้วยนะ สนใจไปลองไหม?”
กู้ซิงหม่างพยักหน้ารัว ๆ
มีบทพูดด้วย!
สำหรับคนตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ นี่แทบจะเหมือนขนมหล่นจากฟ้า
เธอก้มหัวให้อู๋อ้วนทันที จนอู๋อ้วนหัวเราะออกมา “เอาละ ๆ ตั้งใจทำงานก็พอ”
กู้ซิงหม่างไม่ได้แค่พูดขอบคุณปากเปล่า
วันรุ่งขึ้น เธอซื้อบุหรี่หรูสองคอตตอนกับเครื่องสำอางแบรนด์แพงหนึ่งชุดไปมอบให้อู๋อ้วน