บทที่ 8 คุณอยากกินอะไรไหม?
คนที่หายไปครึ่งเดือน ในที่สุดก็ปรากฏตัว
เธอกดรับสาย น้ำเสียงนุ่มนวล “ฮัลโหล?”
“อยู่ไหน?” เสียงของเซี่ยหรงจิ้นดังมาจากปลายสาย สั้นกระชับ “ให้เหล่าเฉินไปรับคุณ”
กู้ซิงหม่างมองชามบะหมี่ตรงหน้า ก่อนจะมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนัง
“ฉันอยู่ร้านบะหมี่ร้านหนึ่ง...” เธอบอกชื่อร้าน แล้วกลัวว่าร้านเล็ก ๆ แบบนี้อาจจะหาไม่เจอ “ฉันส่งพิกัดให้คุณนะ”
เธอรีบส่งพิกัดไปให้โดยเร็วที่สุด
ปลายสายเงียบไปสองวินาที
“ได้”
หลังวางสาย กู้ซิงหม่างก็วางโทรศัพท์ลง แล้วหยิบตะเกียบขึ้นมา
ลงมือกิน
เธอคีบบะหมี่ขึ้นมาคำหนึ่ง ส่งเข้าปาก
เส้นเหนียวนุ่ม เคี้ยวหนึบ ซึมซับความหอมสดชื่นของน้ำซุปไว้เต็มที่
เนื้อวัวนุ่มเปื่อย รสชาติซึมเข้าเนื้อ
ความเผ็ดหอมของพริกผสานกับกลิ่นหอมสดชื่นของต้นหอม ระเบิดขึ้นบนปลายลิ้น
อร่อย!
กู้ซิงหม่างหรี่ตาลง แก้มตุ่ยขึ้นลงขณะกินอย่างตั้งใจ
ร้านจัดกิจกรรมแบบนี้มานานพอสมควร ทุกครั้งที่มีคนมาท้าทายก็จะมีคนมามุงดู เธอเองก็ไม่ต่างกัน
หลังจากเจ้าของร้านได้รับความยินยอมจากเธอแล้ว ก็หยิบโทรศัพท์ที่เปิดไลฟ์สดค้างไว้มาถ่ายทอดการท้าทายของเธอ
“พี่น้องทั้งหลาย มาดูผู้ท้าชิงของร้านเราวันนี้กัน—สาวสวยคนหนึ่งเลย!”
กล้องหันไปทางกู้ซิงหม่าง
ในห้องไลฟ์มีคนดูอยู่แค่ไม่กี่สิบคน แต่ทันทีที่ภาพปรากฏ ความเห็นก็หลั่งไหลเข้ามารัว ๆ
【ให้ตายสิ สาวสวยคนนี้สวยมาก!】
【หน้าตาแบบนี้จริงจังเหรอเนี่ย?】
【เธอกินเร็วมากเลย ฉันเห็นแล้วกลัวเธอจะสำลัก】
【เธอกินได้น่าอร่อยจริง ๆ ทั้งที่เพิ่งกินข้าวเสร็จแท้ ๆ พอเห็นเธอกินไลฟ์แล้วหิวอีกเลย】