นอกหน้าต่าง ปรากฏใบหน้าคนหนึ่งซึ่งเปื้อนน้ำตา
ที่แท้ก็คือหลินซิ่วหลาน!
ใบหน้าของหล่อนยังมีรอยแดงบวมชัดเจน
ซุนชิงหยางชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที พูดว่า "มาทำไม?"
ตอนนี้ดึกดื่นขนาดนี้ ถ้าถูกใครเห็นเข้าล่ะก็
เรื่องใหญ่แน่!
หลินซิ่วหลานสวมเสื้อกล้ามบาง ๆ เผยให้เห็นเนื้อขาวเนียนบริเวณหน้าอกเป็นบริเวณกว้าง
เส้นผมสองสามสายปลิวตกอยู่ข้างแก้ม
ใต้แสงจันทร์ หล่อนดูน่าสงสารเป็นพิเศษ
ซุนชิงหยางนึกถึงเรื่องชาติที่แล้วขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ตอนที่เขาเพิ่งไปอยู่ที่บ้านตระกูลโจว ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความน้อยเนื้อต่ำใจ อีกทั้งรู้สึกอึดอัดไปหมดทุกที่
เพื่อหลีกเลี่ยงความอึดอัด ทุกวันเขาจะออกไปหางานทำตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง
แต่ตอนกลางคืนกลับบ้านนั้นเลี่ยงไม่ได้
ช่วงสองสามปีแรก บนโต๊ะอาหาร
ไม่ว่าโจวเต๋อโฮ่วหรือโจวเว่ยกั๋ว ต่างทำหน้าเคร่งเครียดตลอดเวลา
หลินซิ่วหลานก็ทำตัวระมัดระวังไปทุกอย่าง บรรยากาศในบ้านอึดอัดอย่างยิ่ง
มีเพียงตอนกลางคืน หลังจากปรนนิบัติโจวเว่ยกั๋วให้นอนหลับแล้ว ทั้งคู่ถึงจะกลับห้องของตัวเอง
ถึงจะได้หายใจหายคอได้ momentarily
ในห้องเล็ก ๆ นั้น ทั้งคู่โอบกอดกันอย่างเร่าร้อน
ต่อมาหลังจากซื้อเรือได้ หลินซิ่วหลานยังจะทำอาหารให้เขาเอาไปกินตอนออกทะเลอีกด้วย
ทั้งคู่เคยมีความสุขด้วยกันอยู่พักหนึ่ง
แต่ตอนนี้ได้มาเกิดใหม่ครั้งหนึ่ง เขาจะไม่มีทางยอมให้สถานการณ์ชาติที่แล้วเกิดขึ้นซ้ำอีก!