“พี่เฉิน พวกกองทัพพิทักษ์แผ่นดินชอบควักรูบนท้องกันทุกคนเลยหรือ?”
เอ้อโหลวเห็นในคุกว่า ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองของกองทัพพิทักษ์แผ่นดินคนนั้นก็มีรูอยู่บนท้องเช่นกัน
เมื่อนึกถึงสภาพของแม่ทัพเฉินในวันนั้น เขาจึงกลับมาถามแม่ทัพเฉิน
“เดิมทีนี่เป็นความลับของกองทัพพิทักษ์แผ่นดิน แต่ในเมื่อเจ้าเห็นแล้ว บอกให้รู้ก็ไม่เป็นไร”
“เจ้าคงรู้ว่า ภายในแก่นทองที่ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองบ่มเพาะขึ้นมานั้นบรรจุพลังเวทที่บริสุทธิ์ที่สุด เป็นแหล่งกำเนิดพลังของพวกเขา”
“เมื่อกว่าหมื่นปีก่อน มีผู้อาวุโสพันกลไกคนหนึ่งคิดค้นค่ายกลที่ทำให้แก่นทองระเบิด เพื่อปลดปล่อยอานุภาพอันร้ายกาจออกมา”
แม่ทัพเฉินกล่าวถึงตรงนี้ ก็หันไปมองเอ้อโหลวอีกครั้ง
เขานึกขึ้นได้ว่าเมื่อครั้งนั้นเอ้อโหลวเคยเข้าไปในคลังลับเต๋าเสวียน
“เจ้าเองก็คงได้รับการสืบทอดของผู้อาวุโสพันกลไกมาด้วยกระมัง?”
“ผู้อาวุโสพันกลไก...”
เอ้อโหลวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว แล้วรีบอธิบายว่า
“ข้าต่างจากผู้บำเพ็ญนอกรีตพวกนั้น ข้ารับบัญชาจากอ๋องฉีให้เสี่ยงเข้าไปในถ้ำเสือ แฝงตัวเป็นสายลับในหมู่ผู้บำเพ็ญนอกรีต”
“หึ...”
แม่ทัพเฉินไม่ได้เปิดโปงเอ้อโหลว เจ้าหนูนี่เก็บความลับเก่งไม่เบา
เขาคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ตำแหน่งสายลับของตนเป็นแม่ทัพจีที่กำหนดให้
“เพียงแต่ค่ายกลที่ผู้อาวุโสพันกลไกใช้ระเบิดแก่นทองนั้นซับซ้อนเกินไป
ภายหลังผู้เชี่ยวชาญค่ายกลคนหนึ่งของกองทัพพิทักษ์แผ่นดินได้ดัดแปลงมันให้ง่ายขึ้น จนสลักค่ายกลนี้ลงบนแก่นทองได้”
“แต่ค่ายกลที่ย่อให้ง่ายลงก็ยังมีข้อบกพร่อง ทันทีที่สร้างค่ายกลเสร็จ แก่นทองจะระเบิดทันที”