แม่ทัพลาครอบครองอำเภอผิงหยวนมาเพียงปีกว่า ประชากรใต้ปกครองก็เพิ่มขึ้นถึง 100,000 คน
เมื่อประชากรเพิ่มขึ้น ที่ดินย่อมไม่เพียงพอ
เอ้อโหลวจึงเล็งไปยังอำเภอป้าที่อยู่ติดกัน ชาวบ้านที่นั่นหนีไปหมดนานแล้ว เหลือเพียงผืนดินรกร้างกว้างใหญ่ไร้ผู้เพาะปลูก
ในฐานะชาวนา เมื่อเห็นที่ดินมากมายถูกปล่อยทิ้งร้าง เขาก็ปวดใจแทบขาด
เขาจึงสั่งให้ผู้บำเพ็ญปีศาจใต้บัญชาขุดหลักเขตแดนตรงรอยต่อระหว่างสองอำเภอขึ้นมา แล้วค่อย ๆ ขยับไปข้างหน้า
วันนี้ขยับไปสักสามถึงห้าจั้ง พรุ่งนี้ขยับอีกสิบกว่าจั้ง มะรืนก็ขยับอีกหนึ่งหรือสองลี้
เดิมทีอำเภอป้ายังมีกองทหารกว่าห้าร้อยนายคอยเฝ้าชายแดน
ทว่ากองทหารต้องกินต้องดื่ม ต้องขับถ่าย หากจะลำเลียงเสบียงจากแนวหลังมาหล่อเลี้ยงกองทัพ ก็ต้องใช้แรงงานจำนวนมากขนส่ง
ในระยะหลายร้อยลี้โดยรอบ ยังจะหาแรงงานที่ไหนมาให้เกณฑ์ได้อีก!
อุตส่าห์รวบรวมแรงงานจากแดนไกลมาได้กลุ่มหนึ่ง พวกเขากลับได้ยินว่าทางนี้มีอำเภอผิงหยวน และยังมีขุนนางผู้ทรงคุณธรรมอยู่ด้วย
แรงงานเหล่านี้ฉวยโอกาสหนีไปอำเภอผิงหยวนกันหมด
กองทหารห้าร้อยนายนี้ไม่ได้รับเสบียงจากแนวหลังมาโดยตลอด ย่อมทนไม่ไหว หากไม่ถอนทัพเสีย ประเดี๋ยวแม้แต่ทหารก็พากันหนีหมด
ยามนี้ชายแดนอำเภอป้าไร้การป้องกัน ทั้งยังไม่มีชาวบ้านเหลืออยู่สักคน
เอ้อโหลวย่อมยิ่งได้คืบจะเอาศอก ค่อย ๆ รุกล้ำทีละก้าว อาณาเขตของเขาขยายใหญ่ขึ้นทุกวัน ส่วนอาณาเขตอำเภอป้าก็หดเล็กลงทุกวัน
เขาขยับเข้ามาไกลกว่ายี่สิบลี้แล้ว เจ้าอำเภอป้าถึงเพิ่งรู้ตัว
จากนั้นตระกูลเซี่ยก็ส่งทูตมายังอำเภอผิงหยวน เพื่อยื่นคำประท้วงต่อแม่ทัพลา
แม่ทัพลายังคงต้อนรับอย่างดี กล่าวถ้อยคำไพเราะ ก่อนส่งอีกฝ่ายกลับไป
เขาอ้างว่าที่ดินในเขตของตนมีไม่พอเพาะปลูก จึงขอยืมที่รกร้างของพวกเขามาปลูกธัญพืชชั่วคราว แล้ววันหน้าจะคืนให้
ทางตระกูลเซี่ยเห็นว่า การทำสงครามกับผู้บำเพ็ญปีศาจเพียงเพราะที่ดินราวยี่สิบลี้นั้นไม่คุ้มค่า
หลังประท้วงเสร็จ ทั้งยังได้บันไดลงตามสมควร เรื่องนี้จึงเงียบหายไปอีกครั้ง
ทางเอ้อโหลวสงบอยู่หลายวัน จากนั้นก็เริ่มขยับหลักเขตแดนไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ อีก