แม่ทัพเกล็ดแดงนำทัพบุกโจมตีเมืองลั่วซี เปิดเส้นทางล้างแค้นของตน ครั้นยกทัพฝ่าฟันไปตลอดทางก็แทบไร้ผู้ต้านทาน
หลายปีมานี้ กองทัพแคว้นชิงขาดแคลนเสบียงอยู่เสมอ กำลังรบจึงถดถอยลงอย่างหนัก
เมื่อเผชิญหน้ากับแม่ทัพเกล็ดแดงผู้เปี่ยมด้วยแรงแค้นและฮึกเหิม กองทัพแคว้นชิงก็เสียเมืองลั่วซีไปอย่างรวดเร็ว
「ข้าเกล็ดแดงกลับมาแล้ว!」
「บังอาจรังแกปีศาจซื่อตรงอย่างข้า!」
แม่ทัพเกล็ดแดงยืนอยู่บนกำแพงเมืองลั่วซี มองชาวเมืองที่ตัวสั่นงันงกด้วยความลำพองใจ
ปีนั้นเขาถูกเหยียดหยามในเมืองแห่งนี้ ชาวเมืองล้วนเห็นความอัปยศที่เขาได้รับ ทั้งยังชี้ไม้ชี้มือวิพากษ์วิจารณ์ลับหลัง
「ข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้หมด!」
「ข้าจะถลกหนังพวกเจ้า!」
「ข้าจะทำพวกเจ้าเป็นเนื้อแห้ง!」
เกล็ดแดงยืนตะโกนก้องบนกำแพงเมือง แลบลิ้นยาวแยกเป็นสองแฉกออกมา โบกสะบัดกลางอากาศ
「ฟิ้ว!」
「อ๊ากกก…」
ลิ้นพุ่งออกไปฉับพลัน แทงทะลุอกชาวเมืองผู้หนึ่ง ก่อนจะชูศพขึ้นสูง
「เอี๊ยง ๆ…」
「แม่ทัพเกล็ดแดง ยินดีด้วยที่ล้างแค้นสำเร็จ!」
เงาร่างของแม่ทัพลาปรากฏขึ้นด้านหลังแม่ทัพเกล็ดแดงอย่างกะทันหัน ทำเอาเขาสะดุ้งโหยง
「เจ้าลาเฒ่า! เหตุใดถึงลับ ๆ ล่อ ๆ ทำข้าตกใจแทบแย่!」
「เอี๊ยง ๆ…」
「ได้ยินว่าเจ้าออกศึกก็มีชัย ข้าจึงตั้งใจมาแสดงความยินดี」
เอ้อโหลวไม่ได้อธิบายว่าจู่ ๆ เหตุใดจึงมาปรากฏตัวข้างกายอีกฝ่าย
ช่วงนี้พลังบำเพ็ญของเขาเพิ่มพูนขึ้นมาก ใจจึงพองโตอยู่บ้าง เมื่อครู่เกิดนึกอยากลองขึ้นมา
เป็นดังที่คิด เขาลอบเข้ามาข้างกายเกล็ดแดงอย่างไร้สุ้มเสียง หากไม่เผยตัว เกล็ดแดงคงไม่อาจค้นพบเขาได้