หลังแม่ทัพลานำทัพยึดอำเภอผิงหยวนแห่งเมืองลั่วซีได้ ก็ไม่ได้รุกคืบต่อ หากตั้งมั่นอยู่ ณ ที่เดิมเพื่อรักษาและเสริมความมั่นคงให้เขตแดน
เดิมทีอำเภอผิงหยวนก็เป็นอำเภอใหญ่ที่มีประชากรเกือบแสนคน ทว่าหลายปีมานี้ผู้คนล้มตายบ้าง หลบหนีไปบ้าง
บัดนี้เมื่อตกอยู่ในมือเอ้อโหลว ไม่ว่าจะเด็กหรือคนชรา เมื่อนับรวมกันแล้วก็เหลือประชากรเพียงหมื่นกว่าคน
เมื่อแบ่งคนกว่าหมื่นนี้ให้กระจายไปทั่วทั้งอำเภอ แต่ละครอบครัวก็เช่าที่นาได้ผืนใหญ่ อย่างน้อยหลายสิบหมู่
ยิ่งกว่านั้น คนมีน้อยแต่ที่ดินมีมาก ยังมีพื้นที่เพาะปล่อยรกร้างอยู่อีกมากมาย
ฝ่ายเขายึดครองอำเภอหนึ่งในเมืองลั่วซี ตระกูลเซี่ยย่อมไม่อาจนิ่งเฉยได้ จึงส่งทูตมาประท้วงทันที
กล่าวหาว่าฝ่ายแม่ทัพลาไม่รักษาข้อตกลง ก่อสงครามขึ้นโดยพลการ
แม่ทัพลาก็ต้อนรับทูตจากตระกูลเซี่ยด้วยถ้อยคำสุภาพ ให้เกียรติอีกฝ่ายอย่างเต็มที่
ทั้งยังชี้แจงว่าตนไร้ที่พักพิง จึงขออาศัยอยู่ที่นี่ชั่วคราว รอภายหน้าจะคืนพื้นที่ให้แน่นอน
ตระกูลเซี่ยมุ่งกำจัดเมืองซานหยางก่อนเป็นอันดับแรก แต่เดิมก็ไม่คิดเปิดศึกใหญ่กับผู้บำเพ็ญปีศาจอยู่แล้ว
ครั้นแม่ทัพลากล่าวถ้อยคำไพเราะให้ฟัง ตระกูลเซี่ยก็ได้หน้าตาที่พึงได้ ทั้งยังมีบันไดให้ลงแล้ว