เอ้อโหลวนอนแช่อยู่ในบ่อน้ำ รู้สึกเจ็บปวดสลับคันยุบยิบ โชคดีที่บาดแผลกำลังฟื้นตัวขึ้นวันแล้ววันเล่า
บ่อน้ำที่เขาแช่อยู่มีขนาดเพียงหนึ่งจั้งโดยรอบ คาดว่าน่าจะอยู่ภายในถ้ำแห่งหนึ่ง
ภายในถ้ำแห่งนี้ รอบด้านล้วนเป็นหิน มีเพียงบ่อน้ำเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติอยู่แห่งเดียว
เขานอนแช่อยู่ในนั้นมากี่วันแล้วก็ไม่รู้ ทั้งยังไม่เห็นผู้ใดอีกเลย
แม้แต่จูเอ๋อร์ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเขามาตลอดก่อนหน้านี้ ก็ไม่ปรากฏตัวอีก
เมื่ออยู่ในบ่อน้ำเพียงลำพัง หิวขึ้นมาก็ทำได้แค่ดื่มน้ำที่แช่ตัวอยู่ไม่กี่อึก
โชคดีที่ดูเหมือนน้ำในบ่อจะมีพลังวิเศษ ดื่มเข้าไปเพียงเล็กน้อยก็ประทังชีวิตได้ ไม่รู้สึกหิว
สิ่งเดียวที่ทำให้เขายินดีคือ บาดแผลบนร่างกำลังฟื้นตัวขณะแช่อยู่ในบ่อน้ำแห่งนี้
ขณะเดียวกัน เขายังแอบตักน้ำจากบ่อทุกวัน น้ำในบ่อมีอยู่ไม่มากนัก แอบตักไปเพียงไม่กี่ครั้ง ระดับน้ำก็ลดลงไปหนึ่งฉื่อแล้ว
กลัวว่าจะถูกจับได้ เขาจึงไม่แอบตักอีก
ไม่รู้ว่าที่นี่อยู่แห่งหนใด เขาจึงไม่บุ่มบ่ามเข้าไปในน้ำเต้าวิเศษเพื่อใช้น้ำที่ผ่านการยกระดับแล้ว
แม้แต่อาหารที่ซ่อนอยู่ในน้ำเต้าวิเศษ เขาก็ไม่ได้นำออกมากิน ไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องน้ำเต้าวิเศษเพียงเพราะเรื่องเล็กน้อย
ราวหนึ่งเดือนผ่านไป ในที่สุดเขาก็ยืนขึ้นในน้ำได้ มือเท้าขยับเขยื้อนได้แล้ว
ราวสามเดือนต่อมา เอ้อโหลวรู้สึกว่ากระดูกและเส้นลมปราณภายในร่างฟื้นตัวจนแทบไม่ต่างจากก่อนบาดเจ็บ
ทว่าไม่รู้ว่าเป็นเพราะสรรพคุณพิเศษของน้ำนี้ หรือเป็นผลจากการบาดเจ็บกันแน่
ร่างกาย กระดูก กล้ามเนื้อ และเส้นลมปราณของเขายังคงแข็งแกร่งขึ้น
เมื่อพบว่าการแช่น้ำมีประโยชน์เช่นนี้ เขาจึงนอนแช่อยู่ในบ่อต่อไป ปล่อยให้ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งขึ้น