ภายในตรอกเก่าแก่สายหนึ่ง หลังประตูสองข้างทางมีใบหน้ายั่วยวนฉูดฉาดโผล่ออกมาเป็นระยะ พวกนางพยายามอวดเรือนร่างที่พอจะดึงดูดสายตาได้อย่างเต็มที่
ผู้คนที่เดินอยู่ในตรอกบางส่วนชะเง้อมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทั้งยังวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่าง ๆ นานา ส่วนคนหนุ่มที่ยังขวยเขินต่างหน้าแดง รีบเร่งเดินผ่านไป
เอ้อโหลวเดินไปตามทางหินปูในตรอก พลางกวาดตามองไปรอบด้าน
เจ้าหมาดำตัวน้อยที่หมอบฟุบอยู่บนไหล่ของเขาจนง่วงงุน พอเดินเข้าตรอกก็พลันตื่นขึ้นมา
มันลืมตากลมดำสนิททั้งสองข้าง แล้วกลอกไปมาไม่หยุด จ้องมองหญิงสาวแต่งกายยั่วยวนที่อยู่หลังประตูทีละคน
“โฮ่ง ๆ… หงิง…”
นางคนนั้นช่างเย้ายวนเสียจริง สะโพกทั้งใหญ่ทั้งกลม
“โฮ่ง ๆ… หงิง…”
“ปัง!”
เอ้อโหลวยกมือเคาะหัวเจ้าหมาดำไปทีหนึ่ง
สุนัขตัวนี้ทั้งเกียจคร้านทั้งตะกละ ท้องราวกับหลุมไร้ก้น วัน ๆ เอาแต่นอน แถมยังชอบมองสาวงามกับสุนัขตัวเมียที่หน้าตาดีอีกด้วย
เดินลึกเข้าไปในตรอกได้ช่วงหนึ่ง ในที่สุดเขาก็เห็นร้านขายยาเล็ก ๆ อยู่เบื้องหน้า จึงเดินเข้าไปอย่างสบายอารมณ์
“จะทำแท้งหรือตรวจโรคบุปผาวิลาส?”
“โรคบุปผาวิลาส!”
“มีอาการอย่างไร?”
“ดอกกะหล่ำ…”
……
เอ้อโหลวยอมใจจริง ๆ ตลาดมืดแห่งนี้มีสาขาอยู่ทั่วทั้งราชวงศ์ต้าโจว
แม้แต่รหัสลับที่ใช้ติดต่อกันก็เหมือนกันทุกแห่ง
ไม่รู้ว่าคนจิตใจวิปริตคนใดเป็นผู้คิดรหัสลับลามกเช่นนี้ขึ้นมา
ในที่สุดเมื่อตรวจรหัสลับเสร็จ เขาก็เดินเข้าสู่ตลาดมืดใต้ดินของนครชิงโจว ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าเดิมมาก
ช่างให้ความรู้สึกว่าผู้บำเพ็ญเซียนมีมากมายราวกับสุนัขจริง ๆ