ในที่สุดหวงเหลาไฉก็จับมือสังหารทั้งสามคนนี้ได้ เขาไม่สนว่าพวกมันจะยอมสารภาพหรือไม่ ลงมือเฆี่ยนตีทรมานอย่างหนักเสียก่อน
ทั้งน้ำพริกเผ็ดจัด การนาบด้วยเหล็กร้อน การถอนเล็บ และการถลกหนังควักเส้นเอ็น สารพัดวิธีทรมานที่นึกออกล้วนถูกนำมาใช้ทั้งสิ้น
ไม่ใช่เพื่อเค้นข่าวสาร เพียงต้องการระบายแค้นแทนผู้ตายกว่าห้าสิบคน
มือสังหารเหล่านี้แม้ผ่านการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ ทว่าท้ายที่สุดก็เป็นเพียงเลือดเนื้อ ย่อมรู้สึกเจ็บปวดได้เช่นกัน
เพิ่งทรมานได้สามวัน พวกมันก็เริ่มยอมจำนนทีละคน
“ข้าสารภาพ! ข้าสารภาพ...”
“ข้าจะสารภาพทุกอย่าง...”
ทว่ามือปราบเหล่านั้นกลับทำราวกับไม่ได้ยิน ยังคงผลัดกันใช้สารพัดวิธีทรมานกับพวกมันต่อไป
“ข้าสารภาพแล้ว ข้าจะบอกทุกอย่าง...”
“ขอเพียงให้ข้าตายอย่างไม่ทรมาน...”
“ขอร้องล่ะ ฟันข้าด้วยดาบสักทีเถิด...”
ทว่ามือปราบเหล่านี้ล้วนใจแข็งดุจหินผา ไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
หากฟันตายด้วยดาบครั้งเดียว ก็เป็นการปรานีพวกมันเกินไป
จนกระทั่งสิบวันให้หลัง มือสังหารทั้งสามจึงได้เห็นความหวัง ในที่สุดมือปราบก็เริ่มสอบถามข่าวสาร
เพียงแต่ข่าวสารที่มือสังหารทั้งสามกุมไว้มีไม่มากนัก
ทั้งสามคนนี้มีรหัสเรียกขานว่า ชุดดำ 34, 35 และ 36
พวกมันมีฐานะไม่สูงนัก ภารกิจคราวนี้คือสังหารขุนนางเมืองซานหยางและก่อความวุ่นวายในเมือง