ตำนานบำเพ็ญเทพด้วยน้ำเต้าวิเศษ

ตอนที่ 184 บันทึกเซียนบำเพ็ญของน้ำเต้าวิเศษ

7 นาที· 1.5K คำ

เอ้อโหลวรู้สึกว่าเซี่ยหมิงหย่วนช่างใจแคบนัก ก็แค่ตำแหน่งผู้ว่าการเมืองตำแหน่งเดียวมิใช่หรือ!

หากไม่ใช่เพราะยากจะปฏิเสธน้ำใจอันเปี่ยมล้น อีกทั้งมิอาจขัดราชโองการ เอ้อโหลวก็ไม่สนใจจะรับตำแหน่งนี้ด้วยซ้ำ

เขาทำนาอยู่ดี ๆ ทั้งยังไม่ได้อดอยาก ขาดศิลาวิญญาณหรือโอสถเสียหน่อย

แต่กลับต้องมาเป็นปรปักษ์กับตระกูลเซี่ยเพราะตำแหน่งผู้ว่าการเมืองเพียงตำแหน่งเดียว

เมื่อเผชิญกับคำสั่งทหารของแม่ทัพใหญ่เซี่ย เอ้อโหลวก็อยู่ใต้ชายคาผู้อื่น ไร้หนทาง แม้ในใจจะขุ่นเคือง ก็ได้แต่ทำตามคำสั่ง

เขาหารือกับหวงเหลาไฉแล้ว พบว่าทั่วทั้งเมืองซานหยางในขณะนี้ยังมีผู้คนเพียงสามหมื่นกว่าคน

คนส่วนใหญ่เป็นคนยากจนที่อพยพมาในช่วงหลายเดือนนี้

หากเก็บธัญญาหารห้าหมื่นสือจากคนเหล่านี้ เฉลี่ยแล้วคนละสือกว่า ๆ ย่อมเจ็บปวดราวกับถูกเฉือนเนื้อ เผลอ ๆ เพิ่งตั้งหลักได้ก็พากันหลบหนีไปหมด

คราวนี้เอ้อโหลวตั้งใจยอมควักเนื้อของตนเอง จ่ายธัญญาหารห้าหมื่นสือจากคลังโดยตรง ไม่เก็บจากชาวบ้านเหล่านั้น

ส่วนการเกณฑ์แรงงานชาวบ้าน 500 คนกลับจัดการได้ง่ายกว่า

คนยากจนส่วนใหญ่ไม่ค่อยหวงแหนชีวิตนัก ขอเพียงให้เงินทองสักหน่อยก็กล้าเอาชีวิตเข้าแลก ยิ่งไปกว่านั้น การเป็นแรงงานชาวบ้านก็ใช่ว่าจะต้องตายเสมอไป

เอ้อโหลวเกรงว่าจะทำให้คนที่เพิ่งมาถึงหวาดกลัวหนีไป คราวนี้จึงไม่บังคับเกณฑ์ แต่ให้หวงเหลาไฉออกประกาศ

เกณฑ์แรงงานชาวบ้าน 500 คน แต่ละคนได้รับธัญญาหารชดเชยสิบสือ รับจนครบจำนวน

เมื่อประกาศออกไป ก็มีผู้คนกลุ่มใหญ่พากันมาสมัครด้วยตนเองทันที ใช้เวลาเพียงไม่กี่วันก็รับครบแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป