ในกระท่อมหินบนยอดภูเขาปากอสรพิษ เอ้อโหลวเพิ่งสิ้นสุดการฝึกตนครั้งหนึ่ง
เขารู้สึกว่าเคล็ดวิชา《เก้าชั้นสร้างรากฐาน》ที่พี่จี้มอบให้ช่างลึกล้ำทรงพลังยิ่งนัก เหนือกว่าที่จี้ชางเคยกล่าวถึงอย่างเรียบง่ายในคราวนั้นมาก
เขารู้สึกว่าหากฝึกฝนเช่นนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ดูคล้ายจะไร้ขีดจำกัด
ช่วงนี้เขาได้รับโอสถเสวียนหยวนมาจำนวนมาก ระดับการบำเพ็ญจึงก้าวหน้ารวดเร็ว ก่อนหน้านี้ไม่นานก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานระยะกลางแล้ว
จากนั้นเขาก็ฝึกเคล็ดเก้าชั้นสร้างรากฐาน บีบอัดพลังเวทต่อไป พร้อมขยายทะเลตันเถียน
พลังเวทถูกบีบอัด ส่วนทะเลตันเถียนก็ถูกเขาขยายจนกว้างถึงสามฉื่อ
ด้วยความกว้างเพียงเท่านี้ บัดนี้เขาก็มีคุณสมบัติพอจะดูแคลนผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานส่วนใหญ่ได้แล้ว เช่นเดียวกับจี้ชางที่แค่นเสียงเย็นชาแล้วกล่าวว่า “ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานไร้ค่า!”
หลังตันเถียนขยายกว้างขึ้น ก็รองรับพลังเวทในรูปของเหลวได้มากกว่าเดิม พลังต่อสู้ของเขาจึงเพิ่มขึ้น
ทว่าพลังเวทในรูปของเหลวที่เดิมมีอยู่เต็มบ่อไปครึ่งหนึ่ง กลับดูไม่เพียงพอ เหลืออยู่เพียงแอ่งตื้น ๆ ก้นบ่อ
ดังนั้นระดับการบำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานระยะกลางที่เพิ่งเลื่อนขึ้นมา เมื่อมองจากภายนอกจึงดูเหมือนกลับไปอยู่ระยะต้นอีกครั้ง
เพราะภาชนะใหญ่ขึ้น หากต้องการเลื่อนสู่ขั้นสร้างรากฐานระยะกลางอีกครั้ง ก็จำต้องหลอมพลังเวทอีกมาก
เขาครุ่นคิดว่า หากทะเลตันเถียนขยายไปถึงเก้าฉื่อ หรือหลายจั้งดังที่ฉางหลิงเอ๋อร์กล่าวไว้ จะต้องใช้พลังเวทเท่าใดจึงจะเติมเต็มได้?
เมื่อฝึกตนเสร็จ เขาก็หันไปมองสมุนไพรที่ปลูกไว้ในน้ำเต้าวิเศษอีกครั้ง
ไม่ได้กำจัดวัชพืชมาหลายวัน พื้นดินจึงเต็มไปด้วยวัชพืชหลากชนิดอีกแล้ว