จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์หลงซิงทอดพระเนตรฎีกาสองฉบับในพระหัตถ์ เนื้อหาในนั้นกล่าวถึงเรื่องเดียวกัน
ล้วนเป็นฎีกาที่รายงานต่อราชสำนักว่า ผู้บำเพ็ญปีศาจยึดครองสามจวิ้นของแคว้นชิงได้แล้ว
ทว่าท่าทีที่ทั้งสองแสดงออกกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
เซี่ยหมิงหย่วน แม่ทัพใหญ่แคว้นชิง ผู้มีพลังขั้นหยวนอิง นั่งบัญชาการอยู่ในแคว้นชิงมาหลายร้อยปี แต่กลับพ่ายถอยเป็นลำดับเมื่อเผชิญการโจมตีของกองทัพผู้บำเพ็ญปีศาจ
นอกจากเสียเมืองและเสียดินแดนแล้ว ยังพยายามหาทางปัดความรับผิดชอบทุกวิถีทาง
รบจนย่อยยับถึงเพียงนี้ ยังมีหน้ามาขอยาโอสถ ศิลาวิญญาณ และผลประโยชน์นานาชนิดต่อราชสำนักอีก
ถึงกระนั้น ในราชสำนักก็ยังมีขุนนางอีกหลายคนที่เข้าข้างเซี่ยหมิงหย่วน ช่วยพูดแก้ต่างให้เขา
ราชวงศ์ต้าโจวสืบทอดมานานนับหมื่นปี โรคเรื้อรังสารพัดพอกพูนจนยากจะแก้ไขมานานแล้ว
นับแต่ขึ้นครองราชย์มากว่าร้อยปี เมื่อทอดพระเนตรไปทั่ว
ในราชสำนักเต็มไปด้วยคนที่เอาแต่ร่ำไห้ต่อผู้บังคับบัญชาเพื่อขอผลประโยชน์ ส่วนผู้ใต้บังคับบัญชากลับไม่ทำสิ่งใด ไม่มีคนที่พึ่งพาได้แม้แต่คนเดียว
หากเป็นเมื่อก่อน เมื่อขุนนางทั้งราชสำนักเป็นเช่นนี้และไร้คนให้ใช้งาน ต่อให้ต้องเผชิญคนอย่างเซี่ยหมิงหย่วน ก็ทำได้เพียงอดทน
บัดนี้กลับได้เห็นฎีกาฉบับหนึ่งที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
จางเอ้อร์โก่ว ผู้ว่าการจวิ้นซานหยาง แม้มีพลังเพียงขั้นสร้างรากฐานช่วงกลาง แต่กลับใช้กำลังเพียงจวิ้นเดียวต้านทานการโจมตีของผู้บำเพ็ญปีศาจ ปกป้องจวิ้นซานหยางมาหลายปีโดยไม่เสียพื้นที่แม้แต่น้อย