ไม่มีผู้ใดทราบผลการต่อสู้ระหว่างเซี่ยหมิงหย่วนกับบรรพชนผึ้ง
ทว่าแม่ทัพลาได้รับสารจากบรรพชนผึ้งแล้ว อีกฝ่ายสั่งให้กองทัพหยุดเคลื่อนพล รักษาสภาพเดิม และสงบศึกกับกองทัพแคว้นชิง ห้ามก่อศึกขึ้นอีก
เอ้อโหลวมองสารฉบับนี้จากบรรพชนผึ้ง
ในใจคาดเดาว่า ผลการต่อสู้ของผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิงคงเป็นฝ่ายบรรพชนผึ้งที่ไม่ได้เปรียบ เผลอ ๆ อาจตกเป็นรองด้วยซ้ำ
แต่คงไม่ได้พ่ายแพ้ยับเยินนัก มิฉะนั้นคงไม่ใช่แค่สงบศึกเท่านั้น
อย่างน้อยก็ต้องให้ผู้บำเพ็ญปีศาจถอนกำลังจากสามเมืองที่ยึดครอง แล้วกลับไป
หลังศึกครั้งนี้ แม่ทัพลานำกองทัพผู้บำเพ็ญปีศาจยึดดินแดนสามเมืองของแคว้นชิงได้สำเร็จ ชื่อเสียงยิ่งขจรขจาย
เมื่อบวกกับการยกย่องอย่างสุดกำลังจากชื่อเกล็ดแดง ผู้ซื่อสัตย์ แม่ทัพลาก็ได้รับสมญาแสงแห่งผู้บำเพ็ญปีศาจอย่างสมบูรณ์
ในกองทัพผู้บำเพ็ญปีศาจ ชื่อเกล็ดแดงยึดแม่ทัพลาเป็นผู้นำ ส่วนแม่ทัพมนุษย์อินทรีก็เชื่อฟังแม่ทัพลาทุกประการ
บัดนี้ ภายใต้บรรพชนผึ้ง แม่ทัพลาคือผู้มีอำนาจสูงสุดในกองทัพ
หลังศึกใหญ่ แม่ทัพลาสละทรัพย์สิน ศิลาวิญญาณ ยาโอสถ และของมีค่าที่ปล้นมา เขาขอเพียงประชากรทั้งหมดกับดินแดนของสองเมือง
ผู้บำเพ็ญปีศาจยึดครองเมืองของแคว้นชิงรวมทั้งสิ้นห้าเมือง แม่ทัพลาได้ครอบครองสามเมืองในนั้น รวมถึงห้าอำเภอที่บรรพชนผึ้งเคยมอบรางวัลให้ก่อนหน้า
เพียงแต่ประชากรใต้บังคับบัญชามีน้อยไปหน่อย รวมกันแล้วมีเพียงสองถึงสามแสนคน ผืนดินหลายแห่งจึงรกร้าง ไม่มีผู้ใดเพาะปลูก
ต่อจากนี้คงทำได้เพียงค่อย ๆ พัฒนาบ้านเมืองและเพิ่มจำนวนประชากร เรื่องนี้เขามีประสบการณ์มาก
หลังรับมอบที่ดินและประชากรเรียบร้อย แม่ทัพลาก็โยนงานปกครองใต้บังคับบัญชาให้หม่าเหมิง แล้วจากไปอีกครั้ง