ตำนานบำเพ็ญเทพด้วยน้ำเต้าวิเศษ

ตอนที่ 41 ยุคสันติสุขรุ่งเรือง

8 นาที· 1.9K คำ

เอ้อโหลวออกจากห้องเก็บตำรา พร้อมยืมหนังสือมาหลายเล่ม

เล่มหนึ่งคือ《ประวัติศาสตร์ต้าโจว》 เล่มหนึ่งคือ《บันทึกภูมิศาสตร์แห่งต้าโจว》 และอีกเล่มคือ《บันทึกเรื่องราวแห่งวิถีเซียนต้าโจว》

เขาเพียงพลิกอ่านหนังสือเหล่านี้อย่างคร่าว ๆ ในห้องเก็บตำรา เนื้อหาภายในก็ทำให้เขาหลงใหลอย่างลึกซึ้งแล้ว

เขาหอบหนังสือหลายเล่มกลับห้อง ใช้เวลาสามวันจึงอ่านทั้งสามเล่มอย่างละเอียดจนจบ

ก่อนหน้านี้ แม้เขาจะติดตามหลี่ปั้นเซียนร่ำเรียนจนเปิดหูเปิดตามากขึ้น แต่ก็ยังเข้าใจอะไรอย่างเลือนราง

กระทั่งวันนี้ เขาจึงได้รู้ว่าโลกใบนี้แท้จริงเป็นเช่นไร

นับแต่นั้น ขอบเขตความรู้ของเขาก็ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ตำบลซานฉาจื่อกับอำเภออันชางอีกต่อไป

ในหนังสือเล่าว่า ก่อนราชวงศ์ต้าโจวจะสถาปนาขึ้น ผืนแผ่นดินแห่งนี้เต็มไปด้วยมนุษย์ ปีศาจ มาร และผีปะปนกัน สำนักต่าง ๆ ผุดขึ้นมากมาย

มนุษย์สามัญต้องพึ่งพาสำนักใหญ่แห่งวิถีเซียนเพียงไม่กี่แห่ง จึงจะพอประทังชีวิตอยู่ได้

สำนักใหญ่แห่งวิถีเซียนเหล่านั้นมีพลังไม่ธรรมดาจริง ๆ ภายในสำนักมีผู้เชี่ยวชาญเหินฟ้าดำดินอยู่มากมาย เพียงพอจะคุ้มครองผู้คนในถิ่นหนึ่งให้ปลอดภัย

แม้สำนักใหญ่แห่งวิถีเซียนเหล่านี้จะเป็นเผ่ามนุษย์เช่นเดียวกัน แต่จุดยืนกลับแตกต่างกัน ภายในยังแบ่งเป็นสำนักฝ่ายธรรมะ ฝ่ายมาร ฝ่ายผี และสำนักอื่น ๆ

ในแต่ละฝ่ายยังแยกเป็นสำนักย่อยหลายแขนง อย่างฝ่ายธรรมะก็มีสำนักศาสตรา สำนักกระบี่ สำนักหุ่นเชิด สำนักโอสถ และอื่น ๆ

แม้แต่ภายในสำนักย่อยเหล่านั้นก็ยังมีหลายกลุ่ม ซึ่งภายนอกกลมเกลียว แต่ภายในกลับไม่ลงรอยกัน

แต่ละฝ่ายและแต่ละสำนักต่างมีความคิดของตนเอง คอยเข่นฆ่าห้ำหั่นกัน

เผ่ามนุษย์เข่นฆ่าต่อสู้กันแทบทุกสามวันสองวัน ไม่เคยสงบลงเลย

จนมักสูญเสียพลังต้นกำเนิดอย่างหนัก กลับเปิดโอกาสให้ปีศาจและมารฉวยประโยชน์ ทำให้มนุษย์สามัญต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป