เอ้อโหลวเก็บโอสถสีขาวใสกระจ่างทั้งห้าเม็ดลงในกล่องหยก
ส่วนโอสถสีแดงเลือดอีกเม็ดหนึ่ง เขายังไม่เคยทดลองว่ามีสรรพคุณเช่นไร จึงไม่กล้าให้ห่านตัวใหญ่กิน
เตาหลอมโอสถใบก่อนที่เขาเคยใช้ ก็ได้มาจากผู้บำเพ็ญนอกรีตเช่นกัน ทว่าบางครั้งเท่านั้นจึงจะหลอมโอสถกลายพันธุ์สีชมพูออกมาได้หนึ่งเม็ด
คราวนั้นเขายังไม่รู้ความ จึงไม่เกรงกลัว อีกทั้งเสียดายจนไม่ยอมทิ้ง สุดท้ายจึงหลอกให้ห่านตัวใหญ่กินเข้าไป
เคราะห์ดีที่มันเพียงคลุ้มคลั่งขึ้นมาเท่านั้น ไม่มีผลข้างเคียงอื่น
ต่อมาโอสถที่ใช้หลอกผู้บำเพ็ญนอกรีตและสายลับ ล้วนเป็นโอสถกลายพันธุ์สีชมพูชนิดนี้
หลังกลืนโอสถลงไป พลังคลุ้มคลั่งที่ปะทุขึ้นทำให้พวกเขาตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ
เตาหลอมโอสถขนาดใหญ่ที่ใช้อยู่ในยามนี้ ได้มาจากห้องลับของผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิง
เตาหลอมโอสถใบนี้มีคุณภาพดีกว่าเดิม อัตราการหลอมสำเร็จจึงสูงขึ้น
ทว่าในโอสถทุกชุดที่หลอม จะต้องมีโอสถกลายพันธุ์สีแดงเลือดหนึ่งเม็ด
จนถึงบัดนี้เขายังไม่รู้ว่าโอสถเม็ดนี้มีประโยชน์อันใด จึงไม่กล้ากินส่งเดช
เอ้อโหลวไปหาหวงเหลาไฉ แล้วมอบโอสถทั้งห้าเม็ดให้เขากิน
สามวันต่อมา เอ้อโหลวไปตรวจดูหวงเหลาไฉ พบว่าพลังเลือดลมของเขาแข็งแรงขึ้นเล็กน้อย
“นายท่าน หลังจากกินโอสถไปหนึ่งเม็ด ข้าก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก เดินเหินไม่หอบแล้ว มื้อหนึ่งยังกินข้าวได้ถึงสองชาม”
ขณะหวงเหลาไฉเอ่ย ใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม บนใบหน้าเหี่ยวย่นในที่สุดก็มีสีเลือดปรากฏขึ้นบ้าง
“ดี! เจ้ากินโอสถทั้งห้าเม็ดนี้ให้หมดก่อน ข้ายังมีอีก”
โสมกลายพันธุ์ในมือเอ้อโหลวต้นนี้มีอายุถึง 500 ปี สรรพคุณร้ายกาจ แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองก็ยังได้รับประโยชน์อย่างยิ่ง