บทที่ 271 โสมกลายพันธุ์
เอ้อโหลวพูดคุยกับหวงเหลาไฉอยู่พักหนึ่งที่ที่ว่าการเมืองซานหยาง ในช่วงที่เขาไม่อยู่ ทุกอย่างในเมืองซานหยางเป็นไปอย่างราบรื่น
จำนวนประชากรเพิ่มขึ้นอีกหลายหมื่นคน ตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นไป อย่างน้อยก็จะเก็บค่าเช่าที่นาได้เพิ่มอีกหลายแสนตั้น
ประเมินคร่าว ๆ รายได้จากค่าเช่าที่นาปีนี้อาจทะลุ 3 ล้านตั้น
ขณะเดียวกัน ในเมืองซานหยางยังมีที่ดินรกร้างอีกมากที่ยังไม่ได้บุกเบิก
พื้นที่เหล่านั้นส่วนใหญ่ห่างไกลแหล่งน้ำ ไม่เหมาะแก่การเพาะปลูกนัก
หากบุกเบิกที่ดินทั้งหมดให้เป็นนา จำเป็นต้องสร้างระบบชลประทานจำนวนมาก เช่น อ่างเก็บน้ำและคลอง ทั้งยังต้องใช้แรงงานจำนวนมหาศาล
ทว่า หากบุกเบิกที่ดินเหล่านี้สำเร็จทั้งหมด อย่างน้อยก็สามารถเลี้ยงดูผู้คนได้หลายล้านคน
ในเวลานี้ ทั่วทั้งแคว้นชิง หลังผ่านความวุ่นวายมาหลายปี มีประชากรรวมกันเพียงไม่กี่ล้านคนเท่านั้น
อันที่จริง สภาพการณ์ในขณะนี้คือ อำเภอรอบเมืองซานหยางแทบไม่มีผู้เช่านาทำงานแล้ว
ผู้เช่านาเหล่านั้นห้ามอย่างไรก็ไม่อยู่ ต่างพากันหนีมายังเมืองซานหยาง
แม้แต่เจ้าที่ดินรายย่อยจำนวนมากยังทิ้งที่นาสืบทอดจากบรรพบุรุษ แล้วมาที่เมืองซานหยางเพื่อเป็นผู้เช่านาของเอ้อโหลว
นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ขุนนางทั่วทั้งแคว้นชิงเกลียดเอ้อโหลวจนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน
ถึงขั้นที่กองคาราวานซึ่งเดินทางเข้าออกเมืองซานหยางมักถูกพวกเขากลั่นแกล้งสารพัด