ตำนานบำเพ็ญเทพด้วยน้ำเต้าวิเศษ

ตอนที่ 404 ห้ามกินมือตัวเอง

7 นาที· 1.5K คำ

“ตูม!”

“ตูม!”

อสูรกายยักษ์ฟาดกรงเล็บใส่ขวานอีกครั้ง จนมันกระเด็นไปไกล คราวนี้ขวานร่วงลงพื้น ดิ้นรนอยู่หลายหน แต่ก็ไม่อาจเหินกลับมาได้อีก

ในที่สุดเซี่ยหมิงหย่วนก็ทนแรงโจมตีอันดุดันของอสูรกายยักษ์ไม่ไหว ยกขวานไม่ขึ้นอีกต่อไป

จากนั้นกรงเล็บของอสูรกายยักษ์ก็ตบเข้าที่ไหล่ ร่างของเขาปลิวออกไปดุจว่าวขาดสาย เลือดคำหนึ่งพุ่งออกจากปาก

เซี่ยหมิงหย่วนเห็นว่าวันนี้ตนเอาเปรียบไม่ได้ หากยังอยู่ต่อก็มีแต่จะถูกทุบตี

เขาตัดสินใจฉับไว ขณะที่ร่างยังไม่ทันตกถึงพื้น ก็แปรเป็นลำแสงสีคราม พุ่งหนีไปยังขอบฟ้าไกลโพ้น

ยามเซี่ยหมิงหย่วนหลบหนี กระบี่ยาวเพลิงที่ถูกม่านน้ำจากกระดองเต่ากักไว้ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับต้องการดิ้นหลุดจากพันธนาการ

“กร๊อบแกร๊บ...”

บนโล่กระดองเต่าเริ่มปรากฏรอยร้าว ม่านน้ำเองก็มีช่องโหว่

เห็นกระบี่ยาวเพลิงกำลังจะพุ่งออกจากช่องโหว่ในม่านน้ำ เอ้อโหลวจะทำใจยอมสละกระบี่ชั้นยอดเช่นนี้ได้อย่างไร

เขาเค้นพลังเวทที่เหลือเพียงน้อยนิดในตันเถียนออกมา แล้วเรียกกระบองหนามหมาป่าอีกเล่มออกมา บินไปขวางช่องโหว่เอาไว้

ด้วยระดับฝึกตนของเขา การควบคุมศาสตราวิเศษสองชิ้นพร้อมกันก็สิ้นเปลืองแรงอยู่แล้ว ยามนี้พลังเวทหมดสิ้น ยิ่งยากลำบากกว่าเดิม

“ตูม!”

กลางอากาศ กระบี่ยาวเพลิงปะทะกระบองหนามหมาป่าของเขาเพียงครั้งเดียว กระบองหนามหมาป่าก็แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

คุณภาพของกระบองหนามหมาป่าด้อยกว่ากระบี่ยาวเพลิงอยู่ไกลโข

เอ้อโหลวกระอักเลือดออกมา แต่ไม่ย่อท้อ เรียกกระบี่ยาวของเซี่ยชิงซานออกมาแทน แล้วขวางกระบี่ยาวเพลิงเอาไว้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป