เซี่ยหมิงหย่วนได้รับบาดเจ็บในครานี้ จึงหนีกลับนครชิงโจวอย่างรวดเร็ว
กระต่ายเจ้าเล่ห์ยังมีโพรงถึงสามแห่ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมารเฒ่าขั้นหยวนอิงอย่างเซี่ยหมิงหย่วน ซึ่งสั่งสมกำลังมานานหลายปี ย่อมต้องมีวิธีเอาชีวิตรอดเตรียมไว้มากมาย
หลายปีก่อน เขาเคยเชิญยอดฝีมือผู้เชี่ยวชาญค่ายกลจากในราชสำนัก มาวางค่ายกลพิทักษ์ขนาดใหญ่ไว้บนเนินเขาเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในเมือง
ตามคำกล่าวของผู้วางค่ายกล เมื่อเปิดใช้งานค่ายกลนี้แล้ว ก็สามารถต้านทานการโจมตีจากยอดฝีมือขั้นหยวนอิงได้
ยามนี้เซี่ยหมิงหย่วนบาดเจ็บและหนีกลับมา เขาก็มุ่งขึ้นไปบนเนินเขาในทันที เปิดค่ายกลพิทักษ์ แล้วรักษาอาการบาดเจ็บตามลำพัง
เรื่องนี้ทำให้หมายเลขสามซึ่งสะกดรอยตามมาจนถึงที่นี่ลำบากใจยิ่ง เขาเดินวนรอบเนินเขาเล็ก ๆ หลายรอบ แต่ก็ยังหาทางฝ่าเข้าไปไม่ได้ จนหมดปัญญา
ยามนี้มีผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิงที่บาดเจ็บสาหัสอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ กลับถูกค่ายกลขวางกั้นไว้
ใจของหมายเลขสามราวกับแมวตัวหนึ่งที่วนเวียนอยู่รอบปลาตัวเล็ก แต่กลับกินไม่ถึง
เขาได้แต่แค้นที่ตนไม่รู้เรื่องค่ายกล แค้นที่ราชวงศ์ต้าโจวตัดขาดการสืบทอดวิถีบำเพ็ญเซียน แค้นผู้วางค่ายกลแห่งราชสำนักต้าโจว และแค้นจางเอ้อร์โก่ว...
ขณะที่หมายเลขสามกำลังจนปัญญา เซี่ยชิงซานก็เดินออกมาจากตรอกเล็ก ๆ สายหนึ่ง และเห็นเขากำลังชะเง้อมองอยู่ด้านนอกเรือนหลังใหญ่
“เจ้ามาทำอะไรอยู่ที่นี่?”
หมายเลขสามมีเรื่องในใจอยู่แล้ว เมื่อเซี่ยชิงซานพบเข้า จึงสะดุ้งตกใจเป็นอย่างยิ่ง
ในใจเขาเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมาแล้ว ว่าจะฉวยโอกาสกำจัดเซี่ยชิงซานเสียดีหรือไม่
แม้เซี่ยชิงซานจะอยู่ในขั้นแก่นทองช่วงปลาย แต่ก็นับเป็นยอดฝีมือห้าอันดับแรกของทั่วทั้งแคว้นชิง